Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje praktyczne dla polskiego eksportera - Arabia Saudyjska

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja MPiT | 2018-03-26 11:19:07
arabia saudyjska, azja, eksport

Arabia Saudyjska jest największą gospodarką regionu, której podstawą jest przede wszystkim wydobycie ropy naftowej i gazu ziemnego. Innymi głównymi filarami gospodarki są petrochemia i górnictwo zasobów mineralnych. W ostatnich latach, rząd podjął działania w kierunku dywersyfikacji gospodarki, poprzez np. umiarkowaną deregulację, zwiększenie zachęt inwestycyjnych i prywatyzację w wybranych branżach. Państwo jest notowane jako trzecie na świecie w kategorii „wolność fiskalna”, a koszty podatkowe są minimalne.

Obowiązek wizowy

Obywatele RP są zobowiązani do uzyskania wizy uprawniającej do wjazdu i pobytu. Dokumenty wizowe wydawane są przez Ambasadę Arabii Saudyjskiej w Warszawie na podstawie decyzji władz lub zaproszenia od saudyjskiej instytucji i firmy sponsorującej przyjazd. Osoba przyjeżdżająca do Arabii Saudyjskiej musi posiadać lokalnego sponsora, który będzie za nią odpowiedzialny (nie mogą być to jednak placówki dyplomatyczne i konsularne). Ponadto nie jest możliwe uzyskanie wizy lotniskowej, ani przy wyjściu z portu morskiego. Wydawane są przede wszystkim dokumenty wizowe typu: biznesowe (na podstawie zaproszeń saudyjskich firm bądź izb handlu i przemysłu, przy obowiązkowym potwierdzeniu przez ministerstwo handlu i inwestycji), w celu odwiedzin (dla najbliższych krewnych), tranzytowe oraz religijne (pielgrzymki – Hadż i Umrah), w przypadku których przyjazd łączy się z przestrzeganiem odrębnie określonej procedury. Ułatwieniem wizowym jest możliwość skorzystania z systemu elektronicznego, za pomocą którego można pozyskać w trybie on-line numer referencyjny przyspieszający uzyskanie wizy w placówkach dyplomatycznych Arabii Saudyjskiej. Preferencyjnie przyznaje się wizy właścicielom firm planujących inwestycje na terenie kraju (możliwość otrzymania długoterminowej - 12 miesięcznej - wizy biznesowej). Na podstawie wizy biznesowej można poruszać się po ogólnodostępnych miejscach w kraju. Uprawnia ona jednocześnie do opuszczenia Królestwa Arabii Saudyjskiej. Sprawy związane z podjęciem stałej pracy i uzyskaniem zezwolenia na dłuższy pobyt, w tym członków rodziny zatrudnionego, załatwia sponsor przed przyjazdem zainteresowanego. W trakcie zatrudnienia (coraz rzadziej) praktykowane jest zatrzymywanie paszportów w depozycie u pracodawcy. Cudzoziemców, którzy pragną opuścić Arabię Saudyjską, a mają status rezydenta (długoterminowa wiza pobytowa), obowiązują wizy wyjazdowe lub wyjazdowo-powrotne. Do ich uzyskania wymagana jest zgoda sponsora. Nie ma obowiązku okazywania biletu powrotnego, posiadania określonych środków finansowych na każdy dzień pobytu ani indywidualnego ubezpieczenia (w które należy się jednak zaopatrzyć we własnym interesie).

Uwaga: bardzo restrykcyjne są przepisy celne. Zakazuje się wwozu narkotyków i broni (pod groźbą kary śmierci) oraz czegokolwiek, co mogłoby zostać uznane za sprzeczne z zasadami islamu (w bardzo szerokim rozumieniu: dewocjonalia, alkohol, wieprzowina, pornografia). Artykuły te są konfiskowane, a podróżny jest karany grzywną i wpisywany na czarną listę, co bardzo utrudnia powtórne uzyskanie wizy wjazdowej. Muszą się z tym liczyć także członkowie delegacji oficjalnych i dyplomaci. Kontrola celna we wszystkich punktach granicznych jest bardzo skrupulatna, wliczając bagaż podręczny.

 

Saudyjskie bariery i utrudnienia administracyjne w eksporcie i współpracy gospodarczej

  • restrykcyjne procedury SFDA ( The Saudi Food & Drug Authority) w odniesieniu nie tylko do mięsa i artykułów żywnościowych, ale również leków, towarów sektora medycznego, kosmetycznego, itp. Instytucja ta stosuje nierzadko kosztowne i czasochłonne procedury kwalifikacyjne dopuszczania artykułów spożywczych i medycznych do obiegu towarowego na rynku saudyjskim. Problemem jest też rozbieżność pomiędzy wewnętrznymi przepisami saudyjskimi (zwykle biorą prymat) nad mającymi mieć powszechne zastosowanie wspólnymi regulacjami GCC (GNU Compiler Collection );
  • restrykcyjne dotychczas podejście SASO (Saudi Arabian Standard Organization), kierującej się normami częściowo odbiegającymi od europejskich;
  • zakaz importu wyrobów z wieprzowiny i alkoholu oraz szeroko interpretowany zakaz dystrybucji publikacji "sprzecznych z islamem", co eliminuje te grupy towarowe oraz powoduje konieczność przygotowywania oddzielnych materiałów promocyjnych na rynek saudyjski;
  • zróżnicowane traktowanie przez władze fiskalne firm zagranicznych (20-procentowy podatek dochodowy) i saudyjskich (płacą “zakat” – podatek religijny 3,5% od wartości obrotu);
  • brak (poza głównymi koncernami państwowymi – np. SABIC, SAUDI ARAMCO – działającymi zgodnie z odrębnymi regulacjami całkowicie kompatybilnymi z praktyką czołowych firm światowych) jednolitych przepisów, regulujących dostęp do sfery zakupów publicznych oraz bardzo ograniczony dostęp do odpowiednich informacji;
  • złożone przepisy (także formalności) dotyczące zatrudniania obcokrajowców, działalności biznesowej i praktyki wizowe (przy dłuższym pobycie obowiązek posiadania tzw. sponsora);
  • brak rozwiniętego systemu dostępu do informacji handlowych i danych statystycznych, zwłaszcza w języku angielskim;
  • stosunkowo wysokie koszty udziału w imprezach targowych i wystawienniczych na terenie Arabii Saudyjskiej (ceny stoisk, promocji towarów, biletów lotniczych i hoteli). W działalności promocyjno-marketingowej należy wziąć pod uwagę, że w celu organizacji tego typu imprez dla mężczyzn i kobiet konieczne jest uzyskanie specjalnego pozwolenia.

Należy podkreślić, iż większość powyższych barier i utrudnień jest stopniowo usuwana przez władze saudyjskie podczas procesu reform mających na celu dostosowanie prawodastwa do wymogów WTO. Niedostępne dla inwestorów zagranicznych pozostają sektory m.in. usług turystycznych związanych z pielgrzymkami religijnymi Hadż i Umrah, nieruchomości w Mekce i Medynie, usługi pośrednictwa na saudyjskim rynku pracy i wydobywcze ropy.

 

Zasady założenia firmy i dostępne formy prowadzenia działalności

Organem rządowym odpowiedzialnym za wprowadzanie inwestorów zagranicznych na rynek Arabii Saudyjskiej jest Saudi Arabian General Investment Authority (SAGIA). SAGIA ma za zadanie przyciąganie firm, które wytwarzają tzw. wartość dodaną, ale także tych przyczyniających się do pomnażania majątku narodowego i tworzących miejsca pracy dla Saudyjczyków, co wyklucza wiele małych firm. Należy pamiętać, że wszystkie nowo rejestrowane firmy muszą stosować się do zasad „saudyzacji”: zatrudniając saudyjskich obywateli w proporcji odpowiedniej dla danej branży. Przykładowo duże banki muszą zatrudniać minimum 49% Saudyjczyków, w sektorze medialnym jest to 19%, zaś osoby lokalne muszą stanowić nawet do 100% pracowników w sklepach bieliźniarskich.

SAGIA ustanowiła stawki opłat rejestracyjnych, które wynoszą 1 mln SAR (ok. 260 tys. USD) dla firm produkcyjnych i 500 tys. SAR (ok. 130 tys.USD) dla firm handlowych i usługowych. Nieoficjalnie, ale całkiem otwarcie, mówi się, że do tych sum należy dodać środki na przekonywanie poszczególnych decydentów, co może przyspieszyć procedurę. A procedura ta może trwać nawet do 8-9 miesięcy. Mówi się o stosowaniu taryfy ulgowej, jeżeli współwłaścicielem firmy lub szefem rady nadzorczej jest wysoko postawiona osobistość związana z rodziną królewską, były członek rządu lub Zgromadzenia Doradczego. Procedura rejestracji może zostać przyspieszona (od 1-3 miesięcy) przez prywatne biura prawne stosujące stawkę kompleksową za pełną obsługę procedury rejestracji firmy na terenie Arabii Saudyjskiej, od zgłoszenia w SAGIA do wiz i pozwoleń na pracę. Średnia cena tej usługi wynosi 20 tys. USD.

Podstawowym założeniem procedury prowadzenia działalności gospodarczej jest wymóg otrzymania prawa do obecności na terytorium państwa oraz autoryzowanie działania przez Licencję Inwestycji Zagranicznych.

 

Działalność gospodarcza w Arabii Saudyjskiej

Formy działalności z prawną obecnością na terenie Arabii Saudyjskiej dla zagranicznego przedsiębiorcy są następujące:

  • Tymczasowa rejestracja handlowa;
  • Oddział;
  • Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (LLC);
  • Spółka Akcyjna (JSC) (otwarta lub zamknięta);
  • Biuro techniczne dla usług naukowych.

Zasady nadania Licencji Inwestycji Zagranicznych są opisane w dokumencie SAGIA. Możliwe jest też wypracowanie joint venture, które muszą mieć formę spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Niiedogodnością dla parterów zagranicznych jest obowiązek wpłacenia w gotówce 100% swoich udziałów kapitałowych.

Sprzedaż dóbr klientom końcowym nie wiąże się z wymogiem prawnej obecności na terenie Arabii Saudyjskiej. Nie jest też wymagana obecność prawna w przypadku importu dóbr na teren państwa w celu sprzedaży lub odsprzedaży przez dystrybutora, przedstawiciela handlowego lub franczyzobiorcę. Zagraniczny przedsiębiorca nie musi też uzyskać Licencji Inwestycji Zagranicznych, by współpracować z dystrybutorem/przedstawicielem/franczyzobiorcą.

Przedstawicielstwo handlowe to zazwyczaj najszybszy i najtańszy sposób dla zagranicznego biznesu na wejście na rynek Arabii Saudyjskiej. Istnieją też pewne rodzaje firm, które wymagają udziału przedstawiciela handlowego np. zajmujące się importem i sprzedażą farmaceutyków i produktów medycznych. Na podstawie „The Commercial Agency Law” powstaje większość umów dystrybucyjnych, przedstawicielstwa handlowego, franczyzy, nazywanych ogólnie „commercial agencies”. Agentem handlowym może być wyłącznie Saudyjczyk lub firma w całości należąca do i zarządzana przez Saudyjczyków. The Commercial Agency Law nie wymaga nadania wyłączności agentowi (ani dotyczącego zakresu produktowego, ani terytorium), jednak jest to posunięcie, które mocno mobilizuje stronę saudyjską.

Rozpoczęcie działalności powinna poprzedzać wizyta partnera polskiego lub odwrotnie, albo rozpoznanie warunków funkcjonowania poprzez udział w którejś z misji gospodarczych organizowanych przez Krajową Izbę Gospodarczą, lokalne Izby Gospodarcze lub instytucje rządowe. Pomocne w tym przypadku może być wsparcie Polsko-Saudyjskiej Rady Biznesu lub Saudi-Polish Business Council, Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji w Abu Dhabi oraz przedstawicielstw dyplomatycznych AS w Polsce i Polski w AS. Najbardziej wiarygodnym źródłem informacji o partnerze miejscowym jest rejestr prowadzony przez Council of Saudi Chamber of Commerce and Industry i jej oddziały lokalne, gdyż wszystkie firmy prywatne na terenie AS muszą przyjąć obowiązkowe członkostwo w CSCCI. Lokalnych agentów handlowych można też sprawdzić na stronie Ministerstwa Handlu i Przemysłu AS.

 

Funkcjonujący system podatkowy, opłaty oraz cła

W Arabii Saudyjskiej zazwyczaj nie są naliczane podatki osobiste, dotyczy to również obcokrajowców. Saudyjczycy i obywatele innych krajów Półwyspu Arabskiego opłacają Zakat w wysokości 2,5% - coroczną daninę na rzecz potrzebujących. Formuła ta wynika z jednego z podstawowych filarów islamu. Nie występuje również VAT, podatek gruntowy, podatek od własności, ani podatek od sprzedaży. Pobiera się natomiast podatek dochodowy od zagranicznych osób prawnych w wysokości 20% oraz rezydentów, zagranicznych osób fizycznych prowadzących biznes w Arabii Saudyjskiej. Wyjątek stanowią stawki podatku dochodowego dla podatników (zarówno obcokrajowców, jak i Saudyjczyków) zaangażowanych w inwestycje w sektor gazowy (30%) oraz wydobycie ropy naftowej i innych węglowodorów (85%). Saudyjskie osoby prawne i fizyczne, niezaangażowane w branżę węglowodorów, nie płacą podatku dochodowego, płacą natomiast dużo niższy Zakat. Szczegóły regulacji podatku dochodowego znajdują się w odpowiadającym dokumencie SAGIA.

Taryfa celna nałożona na większość produktów importowanych wynosi 5%, co wynika z zunifikowanej zewnętrznej taryfy celnej Rady Współpracy Państw Zatoki. Taryfa protekcjonistyczna, w wysokości 12% lub 20% dotyczy niektórych dóbr produkowanych przez szczególnie istotne gałęzie gospodarki, wspierane rządowo. Istnieje obszerna lista produktów zakazanych ze względu na wrażliwość religijną. W tym jest to np. wieprzowina, alkohol i inne produkty uznane za niezgodne z islamem.

W przypadku eksportu wymagane jest uzyskanie pięciu podstawowych dokumentów:

  • licencji eksportowej,
  • świadectwa przewozowego,
  • świadectwa zdrowia (dla produktów spożywczych i rolnych),
  • celnej dokumentacji przewozowej,
  • dokumentacji opłat celnych.

Uzyskanie kompletnej dokumentacj zajmuje średnio dwa tygodnie, a koszt wyekspediowania jednego kontenera towarów wynosi ok. 935 USD.

W przypadku importu procedura wymaga także następujących dokumentów:

  • zaświadczenia wywozowego/wwozowego,
  • świadectwa pochodzenia produktu lub towaru,
  • faktury,
  • deklaracji celnej,
  • specyfikacji przesyłki.

Czas procesowania to ok. trzech tygodni; koszt kontenera to ok. 1054 USD.

Przetargi są otwarte, jednak informacja o nich jest trudno dostępna. Projekty zagraniczne podlegają wymogom kapitalizacji, która obliczana jest dosyć autorytarnie przez SAGIA, ale ostatnio widać coraz większe podporządkowywanie się regułom WTO i obietnice usunięcia tego przepisu. Dodatkowo 10% zysków musi być odprowadzane każdego roku na konto rezerwy statutowej, aż do osiągnięcia 50% kapitału obrotowego firmy. Powszechnie stosowana jest klauzula gwarantująca 30% wartości kontraktu na rzecz firmy saudyjskiej w każdym projekcie rządowym. Niektóre przetargi dostępne są wyłącznie dla firm saudyjskich.

 

Wynajem nieruchomości

Wynajem powierzchni komercyjnych i przemysłowych kosztuje ok. 0,26 USD za m2 za rok w tzw. miastach przemysłowych (które w swojej formule są podobne do specjalnych stref ekonomicznych), a 5,33-26,67 USD za m2 za rok na pozostałych terenach kraju. Koszt wynajmu powierzchni mieszkalnych jest bardzo zróżnicowany. Wynajem umeblowanej willi z trzem sypialniami w liberalnej strefie mieszkalnej, którą wybierają głównie obcokrajowcy, może przekroczyć 40 000 USD rocznie.

 

Wsparcie przedsiębiorców zagranicznych

  • Zapewnienie prawa do 100% własności swojego projektu na terenie Arabii Saudyjskiej; przy czym firmy zagraniczne pragnące zachować 100% własności podlegają wymogom celnym przy eksporcie swoich produktów do państw Rady Współpracy Państw Zatoki; takiego obowiązku nie mają właściciele saudyjscy, ani miejscowi partnerzy w spółkach z ich udziałem większym niż 51%;
  • Transfer kapitału, zysków i dywidend nie podlega ograniczeniom;
  • Trzydzieści dwa tzw. miasta przemysłowe i cztery miasta ekonomiczne, które są specjalnymi strefami ekonomicznymi, a koszt operowania firmy w każdej z nich jest zdecydowanie obniżony. Dostarczają one również szeroką gamę usług doradczych. Miasta przemysłowe są podzielone sektorowo. Najbardziej znaczące spośród nich przyciągają firmy z branży mineralnej, obróbki metali, produkcji plastiku i opakowań, farmaceutycznej i biotechnologicznej, samochodowej;
  • Brak opłat celnych na handel wewnątrz siedemnastu krajów GAFTA;
  • Cło zwrotne na surowce naturalne importowane w celu przetworzenia i eksportowane jako produkty gotowe;
  • Zapewnienie ochrony zgodnie z Protection and Promotion of the National Industries Act, w tym zwolnienie z opłat celnych importowanych:
    • maszyn i urządzeń oraz pozostałego wyposażenia zakładów przemysłowych,
    • surowcow i części zamiennych oraz wszystkich innych komponentów do zastosowania przemysłowego;
  • Kredyty eksportowe, finansowanie, gwarancje i ubezpieczenia na eksport z Saudi Export Program;
  • Wsparcie eksportu biznesów poza-naftowych z Saudi Export Development Program.

 

Ramy prawno-traktatowe współpracy gospodarczej

  • Umowa Ramowa o współpracy w dziedzinie gospodarki, handlu, inwestycji, techniki, kultury, turystyki, młodzieży i sportu.
  • Konwencja w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania od uchylania się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu.
  • W fazie negocjacji pozostaje umowa o popieraniu i wzajemnej ochronie inwestycji, tzw. BIT (od chwili wejścia w życie Traktatu Lizbońskiego Polska, tak jak inne kraje członkowskie UE, nie może bez mandatu Komisji Europejskiej samodzielnie negocjować tego typu umów).

 

Wymiana handlowa Polski z Arabią Saudyjską

W strukturze towarowej polskiego eksportu przeważają artykuły rolno-spożywcze, w tym produkty pochodzenia roślinnego oraz gotowe artykuły spożywcze, napoje i tytoń. W dalszej kolejności wyroby przemysłu elektromaszynowego i metalurgiczne oraz meble, pościel, materace, lampy, reklamy świetlne i budynki prefabrykowane, a także produkty przemysłu chemicznego i wyroby przemysłu drzewno-papierniczego.

Arabia Saudyjska była w ostatnich latach (z uwzględnieniem re-eksportu) największym finalnym odbiorcą polskiego eksportu w gronie państw członkowskich Rady Współpracy Państw Zatoki (Perskiej) oraz strategicznie ważnym partnerem gospodarczym Polski w regionie.

 

Współpraca inwestycyjna

W latach 2004-2009 tworzone były spółki polsko-saudyjskie na terytorium Arabii Saudyjskiej:

  • Polimex Arabia Ltd utworzona przez Polimex Mostostal Siedlce S.A. oraz przedsiębiorców saudyjskich;
  • Biatel Arabi (z udziałem Biatel S.A. i saudyjskiej Almashrik Co.) działająca w branży telekomunikacji i IT;
  • Elektrobudowa Konin z saudyjską firmą Al-Alamiyah;
  • PW Elektronika z firmą saudyjską Batterjee.

 

Możliwości rozwoju polskiego eksportu do Arabii Saudyjskiej

Statystyka wymiany gospodarczej między Polską i Arabią Saudyjską wskazuje, że najbardziej obiecującymi sektorami potencjalnej współpracy mogą być:

  • Sektor rolno-spożywczy: dostawy produktów mleczarskich, mięsa i wyrobów mięsnych (drobiowych i wołowych), przetworów warzywnych, świeżych i mrożonych owoców, soków i koncentratów owocowych, wyrobów piekarniczych i cukierniczych, w tym czekoladowych, a ponadto transfer technologii przetwórstwa żywności, maszyn i urządzeń dla małych zakładów produkcyjnych, m.in. piekarniczych i cukierniczych oraz tworzenie joint ventures;
  • Produkty chemiczne, tworzywa sztuczne, wyroby gumowe i szklane, ceramika: m.in. kosmetyki (zwł. perfumy i wody toaletowe), szkło budowlane i dekoracyjne, panele, płytki ceramiczne, włókna syntetyczne, opony samochodowe;
  • Towary i usługi sektora zdrowia: leki, kosmetyki, aparatura badawczo-naukowa, wyposażenie szpitali (w tym sal operacyjnych) i gabinetów lekarskich, usługi z zakresu tzw. turystyki zdrowotnej, rehabilitacji, rekonwalescencji, operacji medycznych;
  • Wyroby przemysłu drzewno-papierniczego: meble biurowe, szpitalne, hotelowe i domowe, materiały i stolarka budowlana, ścier drzewny, papier (opakowaniowy, gazetowy) i tektura, artykuły higieniczne z papieru;
  • Przemysł metalurgiczny: dostawy metali i wyrobów z metali nieszlachetnych, wyrobów z metali kolorowych (z miedzi), konstrukcji przemysłowych (kątowniki, profile, rury itp. dla przemysłu naftowego i gazowego, szyny kolejowe), jak również tworzenie joint ventures w zakresie dystrybucji i sprzedaży artykułów hutniczych;
  • Sektor energii elektrycznej, gospodarki wodnej i ochrony środowiska: projektowanie i wykonawstwo obiektów energetycznych, linii transmisyjnych energii elektrycznej i stacji transformatorowych, dostawy urządzeń: kotłów, turbin, transformatorów, kabli, silników oraz innego sprzętu elektrycznego, w tym oświetleniowego, budowa sieci wodno-kanalizacyjnych oraz oczyszczalni ścieków, dostawy technologii i urządzeń ochrony środowiska, usługi software dla sektora energetycznego i gospodarki wodnej;
  • Przemysł obronny: potencjalne tematy polskiego eksportu i współpracy naukowo-technicznej w tym sektorze to dostawy sprzętu i amunicji wojskowej dla potrzeb sił zbrojnych i specjalnych AS, środków ochrony osobistej, m.in. kamizelek ochronnych i masek gazowych, dostawy małych samolotów, śmigłowców oraz łodzi desantowych i kutrów patrolowych, dostawy radarów, sprzętu telekomunikacyjnego i radiolokacyjnego, dostawy wojskowych szpitali polowych oraz wyposażenia sanitarno-medycznego.

 

Inne potencjalne dziedziny rozwoju polskiego eksportu

  • przemysł maszynowy i górnictwo – pojazdy samochodowe, jachty i łodzie motorowe; maszyny, urządzenia i sprzęt górniczy oraz usługi techniczne;
  • budownictwo drogowe i kolejnictwo – głównie jako podwykonawcy;
  • lotnictwo cywilne - samoloty i helikoptery dla celów rolniczych, sanitarnych i pożarniczych;
  • gospodarka morska - dostawy statków handlowych, rybackich i baz przetwórczych;
  • projektowanie, budowa portów handlowych i rybackich, szkolenia personelu;
  • telekomunikacja i IT: dostawy sprzętu i oprogramowania dla branży telekomunikacyjnej;
  • ochrona zdrowia: dostawy sprzętu, współpraca naukowo-badawcza, szkolenie personelu;
  • turystyka: współpraca biur podróży; inwestycje saudyjskie w hotele, sanatoria, itp.

 

Dostęp do rynku

Na konkurencyjność polskiego eksportu wpływa kilka istotnych czynników: cena, marka produktu, referencje użytkowania w krajach Bliskiego Wschodu, oferowane finansowanie lub kredyt kupiecki, termin dostawy i – w przypadku nieznanych dotąd na rynku produktów – gotowość dostarczenia darmowych próbek. Polska, podobnie jak inni nowi członkowie UE, jest postrzegana jako potencjalny dostawca towarów porównywalnych jakościowo z zachodnioeuropejskimi, jednakże po odpowiednio konkurencyjnych cenach.

W aspekcie cenowym na rynku saudyjskim, generalnie pozytywnie można ocenić konkurencyjność polskiej oferty eksportowej w takich grupach towarowych, jak: wyroby hutnicze, zwłaszcza stalowe; materiały budowlane, w tym drewniane panele podłogowe oraz drzwi i okna, płytki ceramiczne i szkło budowlane; urządzenia energetyczne i sprzęt elektryczny; meble i sprzęt oświetleniowy; artykuły spożywcze, zwłaszcza słodycze, produkty mleczarskie oraz przetwory warzywne; w zakresie usług technicznych w sektorze nafty i gazu oraz energetycznym i stoczniowym, telekomunikacji i IT (w tym automatyki przemysłowej), a także budowlanym w zakresie montażu obiektów przemysłowych.

***

Informacje pochodzą z: Przewodnika po rynku Arabii Saudyjskiej Wydział Promocji Handlu i Inwestycji przy Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej w Abu Dhabi oraz Informatora Ekonomicznego MSZ.



Czy ta informacja była pomocna?
TAK/NIE 3 0