.
Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje praktyczne dla polskiego eksportera - Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA)

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja MPiT | 2018-03-26 11:23:46
zjednoczone emiraty arabskie, zea, informacje praktyczne, azja

Skumulowaną wartość polskich inwestycji bezpośrednich w Emiratach szacuje się na ok. 478 mln USD. Do firm produkcyjnych należą: Arabcan Co., należąca do krakowskiego Canpacku, Inglot (kosmetyki), VTS Clima (urządzeń klimatyzacyjnych), MDD (meble), Librus (przedsiębiorstwo budowlane), spółka deweloperska w Dubaju, założona przez Kulczyk Investment House. Ponadto na kontraktach indywidualnych przebywa w ZEA kilkuset polskich specjalistów, głównie inżynierów, architektów oraz personel medyczny.

Procedury założenia firmy

Przedsiębiorca, który chce założyć działalność w Zjednoczonych Emiratach Arabskich musi zastrzec nazwę firmy i ubiegać się o rejestrację w Wydziale Rozwoju Gospodarczego danego emiratu. Procedura trwa około jednego dnia. Koszt związany z nią to ok. 100 Dhs za wstępne zatwierdzenie oraz ok. 200 Dhs za rezerwację nazwy.

 

W tym samym wydziale należy uwierzytelnić statut spółki, trwa to również jeden dzień. Następnie przedsiębiorca musi uzyskać licencję handlową i zarejestrować się jako członek Izby Handlu i Przemysłu w konkretnym emiracie. Później należy ubiegać się o kartę zatrudnienia w Ministerstwie Pracy. Czynność trwa około jednego dnia, jej koszt to 2000 Dhs.

 

Pracodawca jest zobowiązany zarejestrować rodzimych pracowników w Ministerstwie Pracy. Za tą procedurę nie pobierane są opłaty. Pracowników należy zarejestrować także w Generalnym Urzędzie Płac i Zabezpieczenia Społecznego, trwa to jeden dzień i również nie wymaga opłat.

 

Przedsiębiorca, który chce otworzyć działalność gospodarczą na terenie ZEA musi ubiegać się o wydanie jednej z pięciu licencji:

  • Licencja Usługowa - obejmuje wszelkie usługi, działalność rzemieślniczą i artystyczną;
  • Narodowa Licencja Przemysłowa lub Licencja Przemysłowa - dotyczy działalności przemysłowej i produkcyjnej;
  • Ograniczona Licencja Handlowa;
  • Generalna Licencja Handlowa - obejmuje wszelkie rodzaje działalności handlowej.

 

Prowadzeniu działalności gospodarczej w ZEA sprzyja wiele czynników. W Emiratach nie obowiązuje kontrola dewizowa, a procedury transferu udziałów są ułatwione. Przedsiębiorca może liczyć na repatriację kapitału. Poza tym każda firma ma możliwość delegacji własnych pracowników do pracy i nie ma ograniczeń w zatrudnianiu zagranicznych pracowników (może jednak mieć obowiązek zatrudnienia Emiratczyków w ramach tzw. emiratyzacji). Przepisy pozwalają także na zakup i dzierżawę nieruchomości.

 

Poszukiwanie lokalnego partnera

sponsor

Firmy zarejestrowane lokalnie (poza strefami specjalnymi), czyli onshore, muszą oficjalnie mieć Sponsora, który jest jednocześnie większościowym udziałowcem w spółce posiadając 51% udziałów. Choć jest to oczywiście model bardzo odmienny od znanych z innych części świata – tak zorganizowany system działa z powodzeniem od wielu lat i posiada odpowiednie uregulowania zapewniające prawa obu stronom. Sponsor w większości figuruje tylko w oficjalnych dokumentach, ale nie bierze udziału w codziennej działalności firmy.

 

Sponsor musi być obywatelem ZEA i pobierze opłatę roczną za udział. Zależnie od planów biznesowych uzasadnione może być wyszukanie dobrze umocowanego Sponsora, który pomoże w dotarciu do odpowiednich partnerów i kontaktów (Sponsor powiązany z rodziną królewską to koszt rzędu 1-1,5 mln AED rocznie).

 

Firmy doradzające w wyborze struktury prawnej maja listy „etatowych” Sponsorów, których mogą polecić – tak zorganizowany proces wyszukiwania partnera biznesowego powinien zapewnić bezpieczeństwo i transparencję, jednak należy dochować wszelkich zwyczajnych środków ostrożności, jako że ostatecznie partner większościowy ma w świetle prawa przewagę w przypadku sporu. Dodatkowo zmiana Sponsora jest procesem skomplikowanym.

 

agent

W przypadku wybrania rejestracji w jednej ze specjalnych stref ekonomicznych (offshore) – firma nie ma prawa bezpośrednio kontraktować z innymi firmami i klientami w ZEA. Może jedynie podpisywać umowy z innymi firmami typu offshore lub z podmiotami zagranicznymi.

 

Aby sprzedawać lub dystrybuować na terenie Zjednoczonych Emiratów Arabskich należy zawrzeć umowę z agentem, który jest zarejestrowany w Ministerstwie Gospodarki. Agent musi być obywatelem ZEA lub firmą ze 100% udziałem obywateli ZEA. Umowa agencyjna daje duże możliwości Agentowi (np. wyłączność na import danego produktu, który jest importowany bez jego udziału) i proces jej rozwiązania jest skomplikowany – w związku z tym należy starannie dokonać wyboru Agenta.

 

Formy prowadzenia działalności gospodarczej

Federalny Kodeks Spółek Handlowych ZEA pozwala na prowadzenie działalności gospodarczej w formie publicznej spółki akcyjnej, gdzie minimalny kapitał zakładowy to 10 mln Dhs, a 55% akcji musi być w publicznym obrocie. Ten rodzaj spółki, co do zasady musi mieć minimum 10 założycieli, a minimum 51% akcji powinno należeć do obywateli ZEA.

 

Innym rodzajem spółki, który można założyć w ZEA jest prywatna spółka akcyjna z minimalnym kapitałem zakładowym 2 mln Dhs. Jej akcje nie mogą być w publicznym obrocie. Spółka musi posiadać nie mniej niż trzech założycieli, a minimalnie 51% akcji musi należeć do obywateli ZEA.

 

Kolejnym rodzajem spółki, jaką może utworzyć przedsiębiorąca jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. W tym przypadku wymagana liczba udziałowców wynosi od dwóch do 50. Nie mogą oni prowadzić działalności bankowej, ubezpieczeniowej oraz inwestycyjnej na rzecz osób trzecich. Tak jak poprzednio, wymagane jest, aby minimum 51% udziałowców pochodziło z ZEA.

 

W ZEA można także założyć spółkę osobową, w której wszyscy wspólnicy odpowiadają za jej zobowiązania całym swoim majątkiem. Dodatkowo muszą być oni obywatelami ZEA lub spółkami takich obywateli. Wśród spółek osobowych w ZEA rozróżniamy spółki będące odpowiednikami polskiej spółki komandytowej.

 

Oprócz wyżej wymienionych form działalności w ZEA można założyć spółkę komandytowo-akcyjną z minimalny kapitałem zakładowym 500 tys. Dhs lub spółkę typu joint-venture, w której minimum 51% zaangażowanego majątku musi pochodzić od obywateli Emiratów. Założenie spółki cywilnej możliwe jest jedynie w emiratach: Dubaj i Szardża.

 

Zagraniczne przedsiębiorstwa mogą zaangażować się w układ z pośrednikiem handlowym. Może on reprezentować firmę, sprzedawać i dostarczać ofererowane przez nią dobra i usługi. Pośrednikiem musi być osoba posiadająca obywatelstwo ZEA lub firma, która jest w 100% własnością obywateli ZEA. Przedstawiciel musi zostać zarejestrowany w Ministerstwie Gospodarki. Uprawniony jest on do otrzymania prowizji od sprzedaży produktów.

 

Ponadto na terytorium ZEA działalność gospodarcza może być prowadzona poprzez utworzenie oddziału zagranicznej spółki lub w formie samodzielnej działalności gospodarczej.

 

Istotny jest również fakt, iż istnieje możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w wolnych obszarach celnych (free zones), odpowiadających w dużej mierze formule Specjalnych Stref Ekonomicznych lub w postaci „offshore”. Dla firmy zarejestrowanej we „free zone” lub jako „offshore” zniesiony jest wymóg 51% udziału we własności przez partnera lokalnego. Nawet 100% udziałów może należeć do zagranicznych podmiotów prawnych/fizycznych.

 

W każdym z siedmiu Emiratów znajdują się wolne strefy dla zagranicznych inwestorów. Prawo i regulacje w nich mogą być inne niż w całych ZEA. Strefy specjalne gwarantują przyjazną infrastrukturę dla założenia działalności, a także wieloletnie wizy pobytowe dla biznesmenów i ich pracowników.

 

ZEA cieszą się jednym z najwyższych na świecie poziomów ochrony prywatności i tajemnicy bankowej. Założona spółka posiada te same prawa, co inne spółki krajowe.

 

Opłaty celne

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich procedury celne nie są skomplikowane. Postępowanie celne obowiązujące w ZEA oraz wymogi dotyczące dokumentów są identyczne w każdym z emiratów.

 

Na czele administracji celnej stoi Federalny Urząd Celny (FCA). Regulacje dotyczące przywozu towarów na rynek ZEA są wzorowane na umowach międzynarodowych i kompatybilne ze standardami międzynarodowymi.

 

Stawka celna oparta jest na Wspólnej Taryfie Celnej Rady Współpracy Państw Zatoki i wynosi zazwyczaj 5 proc. Wysokość skonsolidowanej stawki celnej ZEA wynosi 15 proc. W przypadku importu towarów objętych cłem lub innymi obciążeniami podatkowymi, konieczne jest złożenie stosownego depozytu lub przedstawienie gwarancji bankowej.

 

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich około 400 pozycji, obejmujących niektóre podstawowe artykuły żywnościowe i leki jest wolna od obciążeń celnych.

 

Do ZEA bez opłaty celnej można wwieźć do 400 papierosów, 50 cygar i 500 g tytoniu oraz nie więcej niż 4 litry alkoholu i piwa. Wolny od cła jest także import do specjalnych stref ekonomicznych. Towary eksportowane przez spółki z ZEA do Arabii Saudyjskiej, Bahrajnu, Kuwejtu, Iranu, Omanu również nie podlegają opłatom celnym.

 

Podatki

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich nie ma podatków osobistych. Opodatkowane są banki zagraniczne w wysokości 20 proc. dochodu. Regulacje te odnoszą się do emiratu Abu Zabi, Dubaju i Szardży.

 

Podatek dochodowy od osób prawnych może być nałożony do 55 proc., ale obecnie obowiązuje (w różnych wysokościach) tylko dla firm w sektorach wydobycia/przetwórstwa ropy i gazu, oddziałów zagranicznych banków i hoteli. Nic na razie nie wskazuje na rozszerzenie tego katalogu firm. W ZEA nie ma podatków od zysków kapitałowych, dywidend, obrotu, VAT.

 

W konkretnych przypadkach mogą obowiązywać cła importowe – należy skonsultować z odpowiednimi agendami rządowymi na szczeblu federalnym lub w konkretnym emiracie (np. w Dubaju lub Abu Dhabi).

 

Pomimo braku podatków bezpośrednich w ZEA istnieje dużo „opłat” (regularnych i nieregularnych) zarówno na poziomie firm, jak i osób prywatnych. Opłaty te podnoszą ogólny koszt życia i biznesu i mogą ulegać częstym zmianom. Przykładami mogą być opłaty za parkowanie i autostradę, opłata mieszkaniowa (procent płaconego czynszu), dodatkowa opłata za usługę hotelową i za zakup posiłków w restauracjach, osobista licencja na spożywanie alkoholu, obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne dla pracowników (w Abu Dhabi), opłaty za odnowienie lokalnych dowodów tożsamości i inne procedury w agendach rządowych, opłata za regularne testy zdrowotne, opłaty za konsumpcję w hotelach itd.

 

W ZEA obowiązują podatki lokalne naliczane na podstawie rocznego czynszu. W większości emiratów w przypadku domów mieszkalnych podatek wynosi 5% rocznego czynszu, a użytkownicy nieruchomości handlowych płacą podatek w wysokości 10%. W Dubaju podatek od czynszu nałożonego na dom mieszkalny wynosi od 5 do 15%. W emiracie Sharjah natomiast podatek ten wynosi 2%.

 

Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

Wymóg rejestracji i wyłączne prawo dystrybucji

Warunkiem wstępnym importowania do ZEA jest wymóg posiadania odpowiedniej licencji. W przypadku działalności handlowej jest to licencja handlowa. Uprawnienie to wydawane jest przez właściwe władze emiratu, w którym prowadzona ma być dana działalność (znajdować się będzie siedziba, zakład przedsiębiorcy). Regulacje dotyczące rejestracji różnią się w zależności od danego emiratu. Licencja handlowa ważna jest wyłącznie w emiracie, w którym została wystawiona, wyszczególnia ona produkty będące przedmiotem importu oraz charakter działalności podmiotu licencjonowanego (import, firma budowlana itp.). Lokalny agent („clearing agent”), który musi mieć obywatelstwo kraju Rady Współpracy Państw Zatoki, może dokonywać odprawy towarów wyłącznie wyszczególnionych w licencji. Zgodnie z „Prawem spółek handlowych” licencja może być otrzymana wyłącznie przez emirackie spółki kapitałowe z większościowym udziałem lokalnym oraz przez oddziały firm zagranicznych (będące 100% własnością firmy zagranicznej zakładającej oddział). Większość importu podlega jednakże zasadom określonym w „Prawie agencji handlowych”, na podstawie którego licencja handlowa może być przyznana wyłącznie agentom handlowym. Doświadczenie pokazuje, iż dystrybucja importowanych produktów z wyłączeniem pośrednika jest wyjątkowo utrudniona.

 

Procedury celne

Każdy z emiratów posiada własne władze celne, natomiast procedura celna obowiązująca we wszystkich 7 emiratach oraz wymogi dotyczące dokumentów są identyczne. Na czele administracji celnej stoi Federalny Urząd Celny (FCA).

Posiadacze licencji handlowych otrzymują indywidualny kod importowy, który wykorzystywany jest przez agentów handlowych przy wprowadzaniu i odprawie towarów objętych daną licencją na obszar celny ZEA. Podczas odprawy wymagane są: formularz zlecenia dostawy pochodzący od agenta spedycyjnego, oryginalna faktura, dokument określający zawartość przesyłki oraz list przewozowy. Władze celne emiratu, do którego nastąpił import towaru pobierają i zatrzymują należne cło, które nie jest transferowane do FCA. W przypadku dokonywania importu towarów objętych cłem i/lub innymi obciążeniami podatkowymi konieczne jest złożenie stosownego depozytu lub przedstawienie gwarancji bankowej.

 

Reguły pochodzenia towarów

ZEA stosują preferencyjne oraz nie-preferencyjne reguły pochodzenia towarów. Jako wynik zobowiązań w ramach unii celnej Rady Współpracy Państw Zatoki, ZEA stosują analogiczne zasady dotyczące traktowania produktów objętych nie-preferencyjnymi regułami pochodzenia jak inne kraje bloku. Zgodnie z przyjętą wykładnią nie-preferencyjne reguły pochodzenia towarów stosuje się do produktów pochodzących z wybranych krajów lub które w tych krajach zostały przetworzone w ten sposób, że wartość produktu wzrosła o 40%. Certyfikaty pochodzenia towarów muszą być wystawione przez oryginalnego eksportera towaru i potwierdzone przez uznany urząd w kraju eksportującym oraz ambasadę ZEA.

 

Zakaz importu, licencjonowanie i kontrola

Wspólny Kodeks Celny wyróżnia absolutny zakaz importu od ograniczonego importu. Każde z państw Rady Współpracy Państw Zatoki tworzy własną listę zakazanych lub ograniczanych produktów, jednakże członkowie bloku starają się stworzyć wspólną listę obowiązującą powszechnie. Towary, które są zakazane w jednym z państw a dopuszczone w innym nie mogą być transportowane tranzytem przez terytorium państwa zakazującego. W ZEA całkowity zakaz motywowany jest różnymi względami, w tym regulacjami międzynarodowymi, ochroną środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa, religią i względami obyczajowości. Zakaz obejmuje m.in. wszystkie narkotyki, używane opony, odpady przemysłowe, podrobioną lub kopiowaną walutę, azbest, sokoły „habara”, kość słoniową, rogi nosorożców, żywe wielbłądy, wszelkie publikacje niezgodne z zasadami religijnymi lub nieobyczajne. Import z Izraela jest objęty całkowitym zakazem.

 

Dostęp do rynku pracy

Przepisy regulujące zatrudnianie cudzoziemców mają charakter ogólnie obowiązujący i nie dyskryminują obywateli polskich. Warunkiem zatrudnienia w ZEA jest uzyskanie wizy pracowniczej, której sponsorem jest przyszły pracodawca lub zleceniodawca w przypadku dzieła (prac) do wykonania. Pracodawcą lub zleceniodawcą może być tylko obywatel ZEA lub firma zarejestrowana zgodnie z miejscowymi przepisami. Wiza rezydencka, którą zapewnia pracodawca, może być ważna najwyżej dwa lata. Świadczenie usług wymaga obowiązkowego większościowego współudziału obywatela ZEA w tej działalności oraz wykupienia odpowiedniej licencji, odnawialnej co rok.

 

Nabywanie i wynajem nieruchomości

Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców różni się w zależności od emiratu. Nabycie nieruchomości niekoniecznie musi automatycznie zapewnić uzyskanie długoterminowej wizy pobytowej.

 

Dubaj jest jedynym emiratem, który zezwala na nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców na własność, jednakże nie we wszystkich inwestycjach. W marcu 2006 roku uchwalono „Prawo Własności Nieruchomości w Dubaju” („Dubai Property Law”), według tej regulacji nieruchomości mogą nabywać także obcokrajowcy z tym, że na wyznaczonych przez władze emiratu inwestycjach. Podobna sytuacja ma miejsce w emiracie Abu Zabi, gdzie obcokrajowcy mogą nabywać nieruchomości jedynie na wyznaczonych obszarach, poza wyspą Abu Zabi.

 

W odniesieniu do wynajmu nieruchomości nie ma ograniczeń. Mogą one jedynie wystąpić w przypadku prób masowego zakwaterowania pracowników (np. w związku z realizacją dużego kontraktu budowlanego) w typowych budynkach mieszkalnych, a nie w specjalnie do tego przeznaczonych kampusach czy hotelach robotniczych. Z reguły czynsz za wynajem płaci się za rok z góry. Koszt wynajęcia/kupna mieszkania/domu stanowi zasadniczy element każdego budżetu.

 

System zamówień publicznych

System zamówień publicznych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich odbywa się z reguły w drodze przetargów. Zamówienia publiczne udzielane przez rząd federalny przeprowadzane są z zachowaniem zasad konkurencji.

 

Procedura realizowana jest elektronicznie. Ze względu na brak w większości przypadków podmiotów miejscowych mogących wykonać zamówienia zgodnie z oczekiwanymi standardami, jego realizacja odbywa się przede wszystkim w oparciu o firmy zagraniczne.

 

Zamówienia publiczne na szczeblu federalnym reguluje Ministerialna decyzja nr 20 z 2000 roku o administrowaniu systemem kontraktów. Regulacja nie dotyczy zamówień publicznych Ministerstwa Obrony oraz zamówień związanych z bezpieczeństwem państwa.

 

W przetargach firma zagraniczna nie może występować samodzielnie, lecz musi być reprezentowana przez swego oficjalnego emirackiego agenta lub też może uczestniczyć jako poddostawca lub podwykonawca firmy emirackiej. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich udziela się 10% preferencji cenowej dla lokalnych firm w zakresie zamówień publicznych. Ponadto wymagane jest zarejestrowanie firmy w rządowym systemie, przed jej uczestnictwem w procedurach udzielania zamówień publicznych. Do rejestracji kwalifikują się wyłącznie firmy z co najmniej 51% udziałem emirackim. Wymóg ten nie dotyczy dużych projektów lub zamówień w dziedzinie obronności (jeśli nie występują lokalne firmy zdolne dostarczyć towar lub wykonać usługi).

 

ZEA nakładają obowiązek offsetu w przypadku zamówień obronnych powyżej 10 mln USD. Wówczas należy założyć spółkę typu joint-venture z lokalnymi partnerami biznesowymi. Przedsięwzięcie jest zobowiązane w określonym terminie (zwykle siedem lat) przynosić zyski równoważne 60% wartości kontraktu.

 

Ministerstwo Finansów ZEA utworzyło system e-procurment, który działa w formie aplikacji elektronicznej ułatwiającej procedury związane z zamówieniami publicznymi. Wprowadzony mechanizm cieszy się uznaniem dostawców, gdyż eliminuje konieczność osobistego dokonywania wielu czasochłonnych i uciążliwych czynności (takich jak rejestracja w ministerstwie, składanie oferty, poszukiwanie wyników przeprowadzonych zamówień). Według władz system sprawdza się zarówno w odniesieniu do firm posiadających siedzibę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, jaki i przedsiębiorstw zagranicznych.

 

Inwestycje

Zachęty inwestycyjne w ZEA to:

  • brak bezpośredniego podatku obrotowego (z wyjątkiem podatku nałożonego na banki zagraniczne, przedsiębiorstwa sektora naftowego oraz operatorów telekomunikacyjnych),
  • brak bezpośredniego podatku dochodowego, instrumentów kontroli dewizowej i limitów transferów pieniężnych.

Inne zachęty dla inwestorów zagranicznych to:

  • istnienie silnego i dochodowego sektora bankowego,
  • rozwinięta baza zagranicznych i wykwalifikowanych specjalistów,
  • łatwy dostęp do ropy naftowej,
  • niskie koszty energii,
  • wysoki poziom parytetu siły nabywczej.

 

Podstawowe informacje Expo 2020 Dubai

W listopadzie 2015 roku, Międzynarodowe Biuro ds. EXPO w Paryżu ogłosiło miasto Dubaj gospodarzem Expo 2020. Będzie to pierwsze światowe EXPO w regionie Bliskiego Wschodu, Afryki i Azji Południowej.

 

Impreza wystawiennicza odbędzie się w Dubai South District, w sąsiedztwie lotniska międzynarodowego Al-Maktoum International Airport (przewidywana powierzchnia, która zostanie oddana na użytek to 4,38 km2). Wystawa odbędzie się w terminie 20 października 2020 – 10 kwietnia 2021 pod hasłem "Connecting Minds, Creating the Future" ("Łącząc umysły, tworząc przyszłość”). EXPO 2020 ma służyć jako katalizator łączący globalne umysły oraz inspirować uczestników do wspólnych działań, w ramach trzech grup, a zarazem stref tematycznych: Mobility, Sustainability and Opportunity (Mobilność, Zrównoważony Rozwój i Możliwości). Szczególne znaczenie dla organizatorów, także w kontekście konstrukcyjnym ma kwestia zrównoważonego rozwoju; połowa energii elektrycznej ma pochodzić ze źródeł energii odnawialnej zlokalizowanych na terenie obiektu, 90% materiałów zużytych do jego budowy ma być zutylizowanych, natomiast tereny wykorzystywane do jego konstrukcji mają służyć pod budowę ośrodków naukowo-badawczych. Więcej informacji na oficjalnej stronie wydarzenia oraz w przewodniku po EXPO 2020.

 

Dwustronna współpraca gospodarcza

Umowy zawarte pomiędzy Rządem RP a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich stanowią ważną podstawę dla rozwoju handlu i inwestycji pomiędzy państwami. Należą do nich:

  • Memorandum o porozumieniu między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie współpracy w dziedzinie szkolnictwa wyższego i badań naukowych;
  • List intencyjny między Ministrem Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rzeczypospolitej Polskiej a Ministrem Środowiska i Zasobów Wodnych Zjednoczonych Emiratów Arabskich o rozwoju wzajemnej, współpracy w dziedzinie rolnictwa i bezpieczeństwa żywności, współpracy naukowo-badawczej i rynków rolnych;
  • Memorandum o Porozumieniu o współpracy w dziedzinie innowacji oraz małej i średniej przedsiębiorczości;
  • Porozumienie o współpracy dwustronnej między Komisją Nadzoru Finansowego a jej emirackim odpowiednikiem Securities & Commodities Authority;
  • Protokół między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich zmieniający Umowę między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku;
  • Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania;
  • Umowa o wzajemnym popieraniu i ochronie inwestycji;
  • Umowa o współpracy w komunikacji lotniczej;
  • Umowa o współpracy gospodarczej;
  • Umowa o współpracy w dziedzinie turystyki (podpisana w dniu 8 czerwca 2015 roku).

 

Handel zagraniczny

Państwo Zjednoczonych Emiratów Arabskich jest obecnie (dane za 2015 rok) największym partnerem handlowym Polski na obszarze krajów skupionych w ramach Rady Współpracy Państw Zatoki.

 

Polska jest średniej wielkości partnerem handlowym dla Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Polscy przedsiębiorcy najczęściej eksportują do ZEA: urządzenia mechaniczne, elektryczne i narzędzia, towary spożywcze, alkohole, używki, metale nieszlachetne i wyroby z nich, wyroby chemiczne, materiały i wyroby włókiennicze, pojazdy, statki, jachty, produkty pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, produkty mineralne, tworzywa sztuczne i wyroby z nich, drewno i wyroby z niego (w tym meble), wyroby z kamienia, cementu, azbestu oraz przyrządy i aparaturę optyczną, pomiarową, medyczną.

 

Polskimi eksporterami na rynek Zjednoczonych Emiratów Arabskich są: Action S.A., ABC Data S.A., Euro-Net Sp. z o.o., Komsa Polska Sp. z o.o., SGL Karbon Polska S.A..

 

Możliwość zwiększenia polskiego eksportu

  • Brak ograniczeń w dostępie do ryku dla zagranicznych firm w postaci barier finansowych i administracyjnych.
  • Każdy inwestor ma dostęp do rozbudowanej i nowoczesnej infrastruktury.
  • Zróżnicowany krąg konsumentów, a przede wszystkim bardzo szerokie możliwości reeksportu towarów do innych państw regionu stwarzają korzystne warunki do ekspansji eksportowej.
  • Zerowa stawka podatku od przedsiębiorstw oraz dochodów osobistych.
  • Oprócz kluczowego dla gospodarki ZEA sektora naftowo-gazowego do perspektywicznych z punktu widzenia dwustronnej współpracy handlowej i gospodarczej można zaliczyć branżę budowlaną (dostawa sprzętu i materiałów do rozbudowy infrastruktury), przetwórstwo rolno-spożywcze (artykuły spożywcze) oraz przemysł obronny.
  • Mieszkańcy Zatoki Perskiej coraz mocniej interesują się polskim designem.
  • Szansą dla polskich firm produkcyjnych, jak i handlowych są liczne strefy wolnocłowe w ZEA. Należy podkreślić, że ZEA klasyfikowane są jako trzecie - po Hongkongu i Singapurze - pod względem wielkości centrum reeksportu na świecie.

 

Różnice kulturowe

  • Dla Arabów najważniejsze są emocje. Uważają, że ich życie jest zdeterminowane przez przeznaczenie i fatalizm. Szczególne znaczenie ma godność, honor, reputacja, lojalność wobec rodziny. Życie codzienne zdominowane jest przez religię.
  • Dla mieszkańców Zjednoczonych Emiratów Arabskich odmienne stroje, zachowanie, sposób myślenia obcokrajowców nie są przeszkodą w relacjach biznesowych jeśli są oni szczerzy i mają dobrą wolę.
  • Przyjacielskie stosunki przekładają się na poprawne relacje zawodowe.
  • Bardzo silne poczucie wspólnoty powoduje, że kontakty z osobami wpływowymi (powiązanymi z władzą religijnie lub rodzinnie) są podstawą w kontaktach biznesowych i ich sukcesów.
  • Rozmowy biznesowe są długie, polegają na targowaniu się i przedstawianiu kolejnych propozycji.
  • Mieszkańcy Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie lubią być ponaglani i ograniczani ramami czasowymi.
  • Entuzjazm dla naszej propozycji nie oznacza akceptacji, podobnie jak brak uznania dla naszej oferty nie oznacza jej odrzucenia.
  • Umowy zawarte ustnie mają takie same znaczenie jak te zawarte pisemnie.
  • Mile widziane jest wręczanie prezentów powiązanych z hobby partnera gospodarczego. Nie należy wręczać prezentów w postaci: alkoholu, pióra, długopisu i zegarka.
  • W kontaktach z Arabami zawsze należy uścisnąć rękę na powitanie i pożegnanie.
  • Podczas rozmowy nie należy opierać się np. o ścianę ani trzymać rąk w kieszeni. Również siedzenie w ten sposób, że druga osoba widzi podeszwę buta, uchodzi za zniewagę.
  • Na spotkaniach obowiązuje oficjalny strój – mężczyzna w garniturze i krawacie, a kobieta w sukience, na wysokich obcasach i w biżuterii. Zbyt swobodny strój może zostać uznany za obrazę dla gospodarzy.
  • Nie należy odmawiać poczęstunku, który zwykle poprzedza zasadnicze rozmowy. Warto wiedzieć, że zjedzenie wszystkiego z talerza prowokuje do dokładki, pozostawienie resztek jest w dobrym tonie, gdyż oznacza gest wdzięczności wobec gospodarza.
  • W trakcie posiłków podawana jest miętowa herbata i mocno słodzona czarna kawa z dodatkiem kardamonu, których wypicia nie należy odmawiać. Warto pamiętać, że religia zakazuje Arabom jedzenia wieprzowiny.
  • Jedząc z Arabami, zwłaszcza gdy potrawa podana jest w naczyniu, z którego wszyscy czerpią, nie należy posługiwać się lewą ręką (jest uważana za nieczystą).
  • W restauracji Arabowie prawie zawsze nalegają na płacenie rachunku, zwłaszcza gdy jest niewiele osób lub to spotkanie w interesach. Po wykonaniu konwencjonalnego gestu, że jednak sami płacimy, lepiej dać za wygraną, a następnie się zrewanżować.
  • Przyglądanie się drugiej osobie rzadko uważane jest przez Arabów za niegrzeczne lub naruszające cudzą prywatność. Większość Arabów nie lubi dotyku ani obecności domowych zwierząt, zwłaszcza psów. Gdy gościmy Arabów, lepiej zwierzaki gdzieś schować.
  • Należy pamiętać, że w tradycji muzułmańskiej kontakty z kobietami spoza swojej rodziny są niewskazane, zwłaszcza dotyczy to rozmów sam na sam i może być to uznane za zniewagę, choć nie wszyscy przestrzegają tych zasad, a część kobiet w większych miastach dość swobodnie kontaktuje się z obcokrajowcami.
  • W ZEA w kwestiach ubioru zauważalna jest pewna liberalizacja. W takich metropoliach jak Dubaj czy Abu Zabi akceptowane są stroje takie same jak w Europie. Jednak na prowincji, a przede wszystkim w emiratach północnych, zaleca się, szczególnie kobietom, unikanie odzieży nadmiernie odkrywającej ciało.

 


Ważne informacje

Osoby zainteresowane prowadzeniem działalności eksportowej lub inwestycyjnej  w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zapraszamy:


***

Informacje pochodzą ze strony internetowej WPHI Abu Dhabi oraz Informatora Ekonomicznego MSZ.



Czy ta informacja była pomocna?
TAK/NIE 0 0

Pliki do pobrania

Przewodnik po rynku ZEADubaj
pdf | 794.56 KB
Pobierz