Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje praktyczne dla polskiego eksportera - Turcja

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja MPiT | 2018-03-26 11:18:33
azja, turcja, informacje praktyczne, eksport

W strukturze polskiego eksportu do Turcji największą rolę odgrywają wyroby mechaniczne i elektryczne, pojazdy i ich części (przede wszystkim silniki tłokowe, części i akcesoria samochodowe), wyroby przemysłu chemicznego (alkohole alifatyczne, preparaty pielęgnacyjne, kosmetyki, perfumy), wyroby z branży metalurgicznej oraz tworzywa sztuczne.

Dlaczego warto inwestować w Turcji?

  • Rozwijająca się gospodarka: stabilny wzrost gospodarczy, jedna z najszybciej rozwijających się gospodarek OECD, dynamiczny rozwój sektora prywatnego.
  • Dobrze wykształceni pracownicy: 29,7 mln wykształconych osób, w tym także na uczelniach technicznych.
  • Przyjazny klimat inwestycyjny: do utworzenia spółki potrzeba średnio 7,5 dnia (Raport Banku Światowego Doing Business Report 2016), konkurencyjne warunki inwestowania, wysoka kultura prowadzenia biznesu, stosowanie arbitrażu międzynarodowego, gwarancja transferów.
  • Infrastruktura: nowoczesna i wysoko rozwinięta infrastruktura technologiczna w dziedzinie transportu, telekomunikacji i energetyki; dobrze rozwinięte i tanie środki transportu morskiego; połączenie kolejowe z Europą Środkową i Wschodnią; dobrze skomunikowane trasy transportowe z Unią Europejską.
  • Położenie: Turcja jest naturalnym mostem pomiędzy Wschodem a Zachodem oraz Północą i Południem tworząc szlak tranzytowy dla wielu rynków zbytu.
  • Ulgi podatkowe: ulgi podatkowe w strefach technologicznych, przemysłowych i wolnocłowych, wsparcie badań i rozwoju oraz innowacji, zachęty inwestycyjne dla strategicznych, dużych lub regionalnych projektów inwestycyjnych.

 

Dostęp do rynku

  • Zakaz importu bydła i mięsa wołowego w powołaniu na przypadki BSE na obszarze UE (okresowo uchylany).
  • Kosztowne i długotrwałe procedury uzyskiwania tureckiego certyfikatu zdrowotnego dla wyrobów opakowaniowych dla żywności (nawet wtedy, gdy producent posiada stosowny certyfikat wydany na terenie kraju członkowskiego Unii, a wyrób ten obecny jest na rynku unijnym).
  • Wymóg urzędowego potwierdzania przy każdej dostawie na rynek turecki certyfikatu zdrowotnego wydanego w kraju producenta dla produktów mogących mieć styczność z żywnością (np. porcelanowe nakrycia stołowe).
  • Obciążanie importerów napojów alkoholowych podatkiem akcyzowym znacznie przekraczającym podatek dla wyrobów lokalnych.
  • Wysoka ochrona celna i nietaryfowa (licencje, certyfikaty, oznakowania) w sektorze rolno-spożywczym.
  • Niedostateczne egzekwowanie praw własności intelektualnej.
  • Restrykcje w zakresie zatrudniania cudzoziemców. Istnieje możliwość odmowy udzielenia pozwolenia na pracę cudzoziemcowi z następujących powodów: względy ekonomiczne, ochrona stanowisk pracy obywateli tureckich, bezpieczeństwo państwa, porządek, interes i zdrowie publiczne oraz względy etyczne. Przepis ten pozostawia wiele swobody interpretacyjnej i w praktyce skutkuje uciążliwą i długotrwałą procedurą oraz wydawaniem krótkookresowych i bardzo ograniczonych ilościowo pozwoleń na pracę.
  • Problemy firm transportowych. Turcja nie uznaje automatycznie certyfikacji i licencji wspólnotowych na prowadzenie międzynarodowej działalności transportowej. Polskie firmy transportowe muszą każdorazowo uzyskiwać zezwolenia na transport. Wobec tego polscy przedsiębiorcy zakładają firmy transportowe w Turcji. Niestety przepisy w zakresie rejestracji zagranicznej firmy transportowej ustanawiają szereg barier administracyjnych, tj.: firma musi być nowa (nie może być oddziałem firmy zagranicznej), zagraniczne pojazdy transportowe nie mogą być starsze niż rok produkcji, kierowcy muszą być obywatelami tureckimi i posiadać tureckie zezwolenia na wykonywanie zawodu, a niezbędne do uzyskania zezwoleń szkolenia dla kierowców przeprowadzane są tylko w języku tureckim.

 

Różnice kulturowe

  • W kontaktach z Turkami należy zachowywać się uprzejmie i stanowczo.
  • W relacjach biznesowych należy być uprzejmym, cierpliwym, konsekwentnym i odznaczać się wysoką kulturą osobistą.
  • Na spotkania umawia się z jedno lub dwutygodniowym wyprzedzeniem. Umawiając się należy korzystać najpierw z poczty elektronicznej, potem faksu i w ostateczności z telefonu.
  • Umowy mogą być zawierane w języku zrozumiałym przez obie strony np. w języku angielskim.
  • Należy być punktualnym, a o ewentualnych spóźnieniach uprzedzać telefonicznie.
  • Należy wymienić uściski dłoni ze wszystkimi uczestnikami spotkania. W przypadku kobiet należy oczekiwać, aż to one pierwsze zainicjują wymianę uścisków dłoni.
  • Nie należy ponaglać tureckich partnerów biznesowych z podjęciem decyzji.
  • Przed przystąpieniem do formalnych rozmów należy podjąć mniej formalną rozmowę np. o rodzinie lub piłce nożnej.
  • Nie ma konieczności wymiany podarunków.
  • Kolacje biznesowe trwają długo, a za rachunek zawsze płaci osoba zapraszająca.

 

Podatki

  • Turcja zawarła z Polską umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.
  • Rodzaje podatków obowiązujących w Turcji to m.in.: VAT, CIT, PIT, podatek konsumpcyjny, od transakcji bankowych i ubezpieczeniowych, od dokumentów i druków urzędowych, od wzbogacenia, spadkowy, od darowizny, od sprzedaży nieruchomości, podatki gminne.
  • Podatek VAT uiszczany jest nie tylko w ramach działalności importowej, ale też od dóbr i usług w ramach działalności handlowej, przemysłowej, rolniczej i zawodowej. W Turcji obowiązuje kilka stawek VAT-u:
    • 10-proc. stawka bazowa,
    • 18-proc. stawka ogólna,
    • 8-proc. stawka na podstawowe artykuły żywnościowe (mięso wołowe i baranie, pieczywo, makaron, mleko, olej), gaz ziemny, lekarstwa, art. odzieżowe oraz usługi edukacyjne i medyczne,
    • 1-proc. stawka na niektóre produkty rolne (bawełna, pszenica), prasę i czasopisma oraz leasing finansowy.
    • Zwolnienia podatkowe zastosowano dla niektórych dóbr kapitałowych i surowców, eksportu towarów i usług, prac poszukiwawczych ropy, transportu międzynarodowego, dostaw (w tym importu) maszyn i urządzeń w oparciu o tzw. certyfikaty inwestycyjne w ramach systemu zachęt inwestycyjnych, importu dokonywanego przez agencje rządowe i przedsiębiorstwa państwowe.
  • Podatek CIT odprowadzają kwartalnie i rocznie spółki z kapitałem akcyjnym, przedsiębiorstwa kooperacyjne, przedsiębiorstwa państwowe (w tym jednostki handlowe, przemysłowe i rolne należące do obywateli obcych państw lub zagranicznych organizacji), podmioty gospodarcze należące do fundacji i stowarzyszeń, a ponadto joint ventures między osobami prawnymi i fizycznymi.
    • Od 1 stycznia 2012 r. podwyższono progi podatkowe dla CIT. Najniższy podniesiono do 10 tys. lir, co oznacza, że firma osiągająca przychód do 10 tys. lir podlegać będzie CIT według stawki 15 proc., a firmy o przychodach między 10 tys. a 25 tys. lir podlegają CIT według stawki 20 proc. Firmy osiągające przychody w przedziale 25 tys.- 58 tys. lir muszą płacić 27-proc. podatek CIT, a firmy, których roczne przychody przekraczają 58 tys. lir płacą 35 proc.
  • PIT
    • Ten podatek obliczany jest z reguły od łącznych dochodów osiąganych z siedmiu źródeł:
      • zysków z działalności gospodarczej
      • zysków z działalności rolniczej
      • dochodu z tytułu zatrudnienia
      • usług profesjonalnych
      • wynajmu nieruchomości
      • inwestycji kapitałowych
      • innych źródeł, takich jak np. zyski kapitałowe
    • Progi podatkowe w Turcji:
      • 15 proc. dla dochodu do 9400 lir
      • 20 proc. dla dochodu 9401-23.000 lir
      • 27 proc. dla dochodu 23.001-53.000 lir
      • 35 proc. dla dochodu powyżej 53.000 lir
  • Podatek drogowy wysokości 10,26% odprowadzany od wszystkich zarejestrowanych pojazdów samochodowych.
  • W Turcji wprowadzono również m.in. podatek od wzbogacenia (1-10-proc. podatek spadkowy oraz 10-30-proc. podatek od darowizny), czy 1,5-proc. podatek od sprzedaży nieruchomości, płatny przez kupującego i sprzedającego. Dodatkowo pobierane są też podatki gminne, np. 1-5-proc. podatek od sprzedaży elektryczności i gazu czy 1-proc. opłata telekomunikacyjna od usług RTV.

 

Pozwolenie na pracę

W przypadku wniosków składanych za granicą, cudzoziemcy są zobowiązani do złożenia wniosku w konsulacie Republiki Turcji w kraju, którego są obywatelami lub posiadają stałe miejsce zamieszkania. Do wniosku należy dołączyć m.in. umowę o pracę. Wymagane jest złożenie wniosku on-line i przesłanie wymaganych informacji oraz dokumentów do Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej, osobiście lub za pośrednictwem poczty, w terminie dziesięciu dni roboczych od daty zgłoszenia kandydata do konsulatu. Cudzoziemcy, których wnioski zostały zatwierdzone przez Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej muszą wprowadzić się do Turcji w ciągu maksymalnie stu osiemdziesięciu dni od dnia, w którym zezwolenie na pracę jest wydawane.

 

W przypadku ubiegania się o pobyt krótkoterminowy w Turcji, dokumenty należy złożyć w Wojewódzkim Oddziale Imigracyjnym. Przeważnie o takie zezwolenia ubiegają się osoby chcące nawiązać kontakty biznesowe. Osoby, które przebywają w Turcji powyżej ośmiu lat mogą starać się o zezwolenie na długoterminowy pobyt w Turcji.

 

Dodatkowo należy pamiętać, że Polaków dotyczy obowiązek wizowy: Wiza turystyczna lub biznesowa upoważnia do wielokrotnego wjazdu i pobytu na terenie Turcji przez łącznie 90 dni w okresie 180 dni jej ważności (licząc od daty pierwszego wjazdu) bez prawa wykonywania pracy. Oznacza to, że po wykorzystaniu prawa do trzymiesięcznego pobytu nie można wjechać na teren Turcji do czasu wygaśnięcia nabytej wizy, tj. pół roku po dacie pierwszego przekroczenia granicy. Wszelkich formalności związanych z wyrobieniem wizy można dokonać online lub na granicy tureckiej.

 

Zakładanie biznesu w Turcji

  • W Turcji inwestorzy zagraniczni posiadają takie same prawa jak lokalni przedsiębiorcy.
  • Zagraniczni inwestorzy mogą zakładać następujące formy działalności:
    • Spółka Akcyjna
    • Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    • Spółdzielnia
    • Spółki partnerskie
    • Oddziały firm zagranicznych
    • Przedstawicielstwa
  • Osoby, które chcą założyć działalność gospodarczą w Turcji powinny:
    • Przesłać dokumenty potwierdzające istnienie firmy prze platformę online: MERSIS. MERSIS stanowi centralny system informatyczny do przeprowadzania procesów handlowych i archiwizacji danych rejestru handlowego w formie elektronicznej.
    • Zatwierdzić notarialnie dokumenty firmy w Biurze Rejestracji Handlowej.
    • Nabyć numer identyfikacji podatkowej.
    • Opłacić depozyt procentowy od kapitału przedsiębiorstwa w organie ochrony konkurencji (Competition Authority).
    • Ubiegać się o rejestrację w Biurze Rejestracji Handlowej.
    • Zatwierdzić notarialnie dokumenty prawne firmy.
    • Otrzymać dokument potwierdzający założenie firmy w Turcji od Biura Rejestru Handlowego.

 

Strefy inwestycyjne

Wyróżnia się trzy strefy inwestycyjne:

  • Strefa rozwoju technologicznego – TechnoPark

W ramach strefy wspierane są działania badawczo-rozwojowe oraz takie, które mogą przyciągnąć inwestycje w dziedzinie wysokich technologii.

  • Strefy przemysłowe

Strefy te są zaprojektowane tak, aby zwiększyć liczbę inwestycji zorientowanych na eksport.

  • Strefy wolnocłowe

 

Gospodarcze umowy dwustronne

Stosunki gospodarcze i handlowe regulowane są następującymi bilateralnymi porozumieniami:

  • Umowa Handlowa z 23 kwietnia 1974 r.
  • Umowa o współpracy gospodarczej i technicznej z 31 stycznia 1980 r.
  • Umowa o wzajemnej ochronie i popieraniu inwestycji z 11 sierpnia 1991 r.
  • Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z 3 listopada 1993 r.
  • Protokół o utworzeniu Stałego Komitetu Konsultacyjnego Wysokiego Szczebla z 19 lipca 1994 r.
  • Porozumienie o współpracy w dziedzinie techniki i przemysłu obronnego z 19 lipca 1994 r.
  • Umowa o współpracy w dziedzinie turystyki z 7 maja 1997 r.
  • Umowa o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach celnych z 4 października 1999 r.
  • Od 1 maja 2004 r. Polska, jako członek Unii Europejskiej, jest stroną umów zawartych z Turcją przez UE, w tym:
    • Umowy ustanawiającej Stowarzyszenie między EWG i Turcją z 12 września 1963 r., zwanej Porozumieniem Ankarskim.
    • Decyzji Rady Stowarzyszeniowej nr 1/95 z dnia 22 grudnia 1995 r. o ustanowieniu Unii Celnej.

Szczegółowe informacje na temat prowadzenia i zakładania działalności gospodarczej na terytorium Turcji znajdują się na rządowej stronie Invest in Turkey. Investment Support and Promotion Agency of Turkey.

 

Osoby zainteresowane prowadzeniem działalnościw eksportowej lub inwestycyjnej w Turcji zapraszamy na stronę internetową Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji w Ankarze.

***

Informacje pochodzą z Informatora Ekonomicznego MSZ, WPHI Ankara oraz Invest in Turkey. Investment Support and Promotion Agency of Turkey.



Czy ta informacja była pomocna?
TAK/NIE 3 0