Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje praktyczne dla polskiego eksportera - Katar

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja MPiT | 2018-03-26 11:18:05
azja, katar, eksport

Katar położony jest na północno-wschodnim wybrzeżu Półwyspu Arabskiego nad Zatoką Arabską. Największym ośrodkiem handlowo-usługowym jest stolica kraju – Doha.

 

Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

  • Barierą w eksporcie do Kataru oraz inwestycjach na terenie tego państwa są m.in.: obowiązek zawierania umów na wyłączność z agentami handlowymi, problemy dotyczące wwozu towaru na teren Kataru (zmiany dotyczące przepisów importowanych wcześniej bez notyfikacji produktów, przez co eksporterzy są często zaskakiwani nowymi wymogami w momencie dotarcia towaru na granicę).
  • Katarskie regulacje prawne nie zawsze są precyzyjne, a kompetencje instytucji nadzorujących import nakładają się na siebie. W przypadku importu np. żywności instytucjami odpowiedzialnymi są resorty zdrowia, środowiska i handlu.
  • Utrudniony dostęp do informacji gospodarczej np.: brak publikacji orzeczeń sądów w sprawach gospodarczych, co nie pozwala firmom na podejmowanie decyzji zgodnych z orzecznictwem.

 

Regulacje celne

Kwestie opłat celnych regulują zapisy ustawy nr 41 z 2002 r. Towary importowane z zagranicy na terytorium Kataru podlegają podstawowej stawce celnej w wys. 5% obliczanej od wartości na fakturze przy warunkach dostawy CIF. Wyroby z tytoniu i alkoholowe obłożone są stawką 100%. Pręty z żelaza oraz 12-mm sztaby stalowe, jak również cement obłożone są stawką 20%, zaś mocznik - stawką 30%. Płyty z muzyką oraz instrumenty muzyczne podlegają ocleniu stawką w wys. 15%. Zakazany jest import mięsa wieprzowego. Lista ok. 400 produktów, które podlegają zwolnieniu celnemu obejmuje następujące kategorie:

  • zwierzęta żywe, mięso świeże i mrożone, ryby
  • świeże warzywa i owoce oraz zboża
  • leki i materiały medyczne
  • książki, prasa
  • statki morskie i powietrzne

Import może być realizowany jedynie przez podmioty posiadające licencję importową, udzielaną wyłącznie przedsiębiorstwom katarskim.

Importowane mięso i wyroby mięsne oprócz wymaganych zaświadczeń weterynaryjnych muszą mieć również certyfikat halal (ubój rytualny, zgodnie z regułami islamu).

Katalog dokumentów wymaganych przez katarskie służby celne i graniczne obejmuje:

  • deklarację celną
  • konosament
  • świadectwo pochodzenia
  • fakturę pro-forma
  • licencję importową.

 

Formy działalności biznesowej

Formy działalności gospodarczej dopuszczalne przez katarskie prawo dla podmiotów zagranicznych wraz z krótką charakterystyką każdej z nich:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

  • Stosunkowo niski poziom wymaganego kapitału zakładowego i niewielkie koszty rejestracji
  • Odrębność prawna od zagranicznego podmiotu właścicielskiego
  • Co najmniej 51-proc. udział obywatela/podmiotu katarskiego
  • Brak możliwości prowadzenia działalności bankowej, finansowej, ubezpieczeniowej
  • W pełni opodatkowana działalność
  • Podlega regulacjom „kataryzacji”

Działalność w Katarskim Centrum Finansowym (QFC)

  • Dopuszczalny 100-proc. poziom własności przez podmiot zagraniczny
  • Oparty na prawie powszechnym, znany system prawny i regulacyjny
  • Możliwość pełnego transferu zysków i kapitału
  • Nie podlega regulacjom „kataryzacji”
  • Sponsoring wizowy dla pracowników zagranicznych realizowany przez QFC
  • Możliwość dowolnej lokalizacji na obszarze Kataru
  • Licencja tylko dla podmiotów bezpośrednio operujących w sektorze finansowym
  • Wymóg ujawnienia szczegółowych danych o firmie w procesie aplikacyjnym
  • 10-proc. podatek CIT

Przedstawicielstwo firmy zagranicznej

  • Zakres działalności ograniczony jedynie do prowadzenia czynności administracyjnych i marketingowych na rzecz firmy-matki
  • Nie jest traktowany jak osobny, niezależny podmiot prawny
  • W praktyce służy jako baza do badania rynku / nawiązywania relacji biznesowych

Oddział firmy zagranicznej

  • Rejestracja dopuszczalna za zgodą Ministerstwa Gospodarki i Handlu
  • Zgoda na działanie oddziału firmy zagranicznej udzielana jest w przypadkach szczególnych, np. gdy działalność przyczynia się w znaczny sposób do rozwoju gospodarczego Kataru i przynosi publiczne korzyści.
  • W praktyce zgodę taką można uzyskać w przypadku prowadzenia interesów z instytucjami państwowymi (rządem lub agencjami quasi-rządowymi)
  • Od oddziałów firm zagranicznych nie wymaga się współpracy ze sponsorem wizowym lub agentem

Działalność w Katarskim Parku Naukowo-Technologicznym (QSTP)

  • Dopuszczalny 100-proc. poziom własności przez podmiot zagraniczny
  • Ograniczenia w lokalizacji siedziby przedsiębiorstwa (Education City w Dosze)
  • Działalność w QSTP nie podlega opodatkowaniu
  • Możliwość pełnego transferu zysków i kapitału
  • Preferencyjne stawki wynajmu nieruchomości na cele statutowej działalności w ramach QSTP
  • Wsparcie eksperckie QSTP w komercjalizacji produktów powstałych w wyniku działalności w QSTP
  • Licencja na działalności w QSTP ograniczona do przedsiębiorstw sektora nowoczesnych technologii
  • Wymóg fizycznej, stałej obecności przedsiębiorstwa w QSTP
  • Podlega regulacjom „kataryzacji”

Agencja handlowa

  • Nie wymaga fizycznej obecności w Katarze
  • Powierzenie prowadzenia działalności we własnym imieniu stronie trzeciej
  • Trudności (w świetle prawa) we wprowadzeniu zmian do umowy agencyjnej po jej podpisaniu
  • W przypadku zarejestrowania umowy w Ministerstwie Gospodarki i Handlu należy liczyć się z uprzywilejowaną pozycją agenta w świetle przepisów prawa katarskiego (wyłączność na import do Kataru towarów będących przedmiotem umowy; prawo agenta do prowizji od realizowanej przez niego sprzedaży towarów będących przedmiotem umowy, ale również od sprzedaży realizowanej w Katarze przez zlecającego lub jakąkolwiek stronę trzecią, nie większej jednak niż 5% wartości sprzedaży; ograniczone prawo zlecającego do rozwiązania umowy przed wygaśnięciem terminu jej obowiązywania).

Franczyza

  • Dość popularna forma działalności w Katarze (sieci fast-food, sieci wypożyczalni samochodów, szkoły językowe)
  • Duży potencjał do rozwoju franczyz w sektorach pozagastronomicznych
  • Wymaga znalezienia lokalnego sponsora wizowego
  • Wymaga znalezienia wiarygodnego partnera lokalnego

Joint venture

  • Z reguły tworzy się poprzez zawiązanie sp. z o.o. z lokalnym partnerem
  • Podmiot zagraniczny może posiadać maks. 49% udziałów w przedsięwzięciu
  • Wymagana jest pełna wpłata kapitału zakładowego przed rejestracją

 

Podatki i zachęty dla biznesu

Zgodnie z lokalnym prawodawstwem dochody przedsiębiorstw będących w 100% własnością obywateli Kataru oraz osoby fizyczne posiadające katarskie obywatelstwo nie podlegają opodatkowaniu. Dochody firm zagranicznych podlegają opodatkowaniu stawką podatku liniowego w wys. 10%.

Przedsiębiorstwa, których profil działalności uznany jest przez władze Kataru za pożądany, mogą korzystać z ulg i udogodnień. Zasadniczo można wyodrębnić trzy grupy działalności podlegających regulacjom uprzywilejowania:

Działalność w Katarskim Parku Naukowo-Technologicznym (Qatar Science and Technology Park – QSTP). Warunkiem uzyskania licencji na działalność w QSTP jest prowadzenie biznesu związanego z nowoczesnymi technologiami. Szczególnie mile widziane są tu firmy, które współpracują z katarskimi uniwersytetami i instytutami badawczymi. Zakres ulg oferowanych w QSTP wyczerpuje znamiona specjalnej strefy ekonomicznej. Spółki rejestrowane w parku mogą być w całości własnością podmiotów zagranicznych, a komponent katarski nie jest tu wymagany. Zyski przedsiębiorstw działających na podstawie licencji QSTP nie podlegają opodatkowaniu, a import związany z działalnością przedsiębiorstwa jest zwolniony z opłat celnych. Firmy mogą również korzystać z preferencyjnych stawek za wynajem powierzchni pod działalność.

Działalność w Katarskim Centrum Finansowym (Qatar Financial Centre – QFC). O licencję na działalność w QFC ubiegać się mogą firmy operujące w sektorze finansowym (banki, agencje ubezpieczeniowe, brokerskie). Cechą charakterystyczną QFC jest jego wirtualny charakter – centrum nie ma określonych geograficznie granic, więc przedsiębiorstwa w nim działające mogą mieć swoją siedzibę praktycznie w dowolnym punkcie Doha. Podobnie jak w przypadku QSTP, również i w QFC firmy zagraniczne mogą posiadać sto procent udziałów przedsiębiorstwa, a ich zyski i kapitał mogą być swobodnie transferowane za granicę.

Działalność w specjalnych strefach ekonomicznych, prowadzonych przez państwową agencję Manateq. W lutym 2016 r. rząd Kataru przyjął projekt ustawy, która ureguluje wykonywanie działalności gospodarczej w tych strefach; dokument przewiduje znaczące ułatwienia dla inwestorów. Prowadzenie działalności gospodarczej będzie mogło przybrać dowolną formę prawną przewidzianą katarskim prawem (spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością). Ustawa przewiduje ponadto uproszczoną, wewnętrzną procedurę uzyskania zezwolenia na wykonywanie działalności, którą prowadzić będzie Manateq. Co istotne, w SSE inwestorzy mają zostać zwolnieni z konieczności posiadania katarskiego współwłaściciela (51%). Poza 100-procentową własnością przedsiębiorstwa projekt daje możliwość nieograniczonego transferu zysków i kapitału.

Dotychczas uruchomione zostały 2 strefy ekonomiczne:
Ras Bufontas (4,5 km2), położona w pobliżu międzynarodowego portu lotniczego Dohy i sprofilowana na działalność w dziedzinie zaawansowanych technologii, przemysłu medycznego (produkcja aparatury), przemysł środków transportu (lotniczy);
Um Alhoul (33,5 km2), położona w sąsiedztwie budowanego nowego portu morskiego, nastawiona na przemysłu środków transport (stoczniowy), elektromaszynowy, metalowy, chemiczny i materiałów budowalnych oraz spożywczy.

Władze katarskie planują ponadto otwarcie (w horyzoncie 2018 r.) trzeciej, największej specjalnej strefy ekonomicznej w Al-Karaana. Usytuowana w pobliżu granicy z Arabią Saudyjską, specjalizowałaby się ona w przemyśle ciężkim (metalowym, petrochemicznym, materiałów budowalnych, energetyce).

 

Dostęp do rynku pracy, świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP

Katarski rynek pracy jest zależny od zagranicznej siły roboczej, zarówno pod względem wykwalifikowanej, specjalistycznej kadry, jak i pracowników niewykwalifikowanych. Rynek ten opiera się na systemie sponsoringu wizowego (kefala). Zatrudnienie pracowników spoza Kataru odbywa się na podstawie kontraktów pracowniczych.

W przypadku podpisania umowy o pracę firma zatrudniająca (sponsor, kafil) występuje o promesę wizy do tutejszych władz. Nie może tego zrobić sam kandydat na pracownika. Bardzo ważne jest dokładne przestudiowanie umowy i ewentualne negocjowanie jego warunków.

W Katarze obowiązuje bardzo rygorystyczne prawo pracy, a pracodawca (sponsor) ma nad pracownikiem znacznie szerszą kontrolę niż w Europie. Pisemna zgoda sponsora jest wymagana np. przy zakładaniu konta, zakupie samochodu, zaciąganiu kredytu bankowego, czasowego wyjazdu z kraju. Bardzo trudne jest uzyskanie zgody sponsora na zmianę pracodawcy (tzw. non-objection certificate, NOC). Jeśli kontrakt zostanie rozwiązany z przyczyn leżących po stronie zatrudnionego, ma on obowiązek natychmiastowego opuszczenia Kataru. Obowiązuje go także zakaz podjęcia nowej pracy w Katarze przez okres dwóch lat.

 

System zamówień publicznych

Prawo zamówień publicznych regulują przepisy ustawy nr 26/2005 r. Instytucją odpowiedzialną za przygotowanie i realizację przetargów na dostawy i usługi finansowane ze środków publicznych, których wartość przekracza 1 mln QAR (ok. 250 tys. EUR), jest Komisja Zamówień Centralnych (General Procurement Department). Jego rozstrzygnięcia dotyczące udzielenia zamówienia o wartości pow. 50 mln QAR (ok. 12,5 mln EUR) podlegają akceptacji emira Kataru.

Niektóre katarskie instytucje i przedsiębiorstwa państwowe korzystają z prawa do organizacji przetargów bez udziału Komisji. Należą do nich m.in. firmy operujące w sektorze ropy naftowej i gazu (wszystkie przetargi), siły zbrojne i służby resortu spraw wewnętrznych (przetargi na dostawy materiałów zakwalifikowanych jako niejawne) i Urząd ds. Robót Publicznych (Ashghal).

 

Nabywanie i wynajem nieruchomości

Katar, w odróżnieniu od pozostałych krajów regionu, częściowo otworzył się na zagraniczne inwestycje, w szczególności w odniesieniu do nieruchomości. Impulsem była tu kapitalizacja zysków generowanych przez wzrost cen ropy naftowej i gazu ziemnego oraz poprawa i rozwój istniejącej infrastruktury oraz dywersyfikacja gospodarki. W ten sposób doszło do złagodzenia ograniczeń posiadania nieruchomości w Katarze w stosunku do obcokrajowców.

Otwarcie Kataru na inwestycje obcokrajowców spoza strefy RWPZ w nieruchomości rozpoczęto w czerwcu 2004 r., po uchwaleniu ustawy nr 17/2004. Reguluje ono problem własności i użytkowania nieruchomości mieszkaniowych i domów przez cudzoziemców.

 

Umowy pomiędzy Polską a Katarem

Pierwsze dokumenty dotyczące m.in. cywilnej komunikacji lotniczej, porozumienia o współpracy resortów spraw zagranicznych, porozumienia o współpracy izb handlowych zostały podpisane w 1998 r. podczas wizyty w Polsce ministra spraw zagranicznych Kataru szejka Hamada Bin Jassim.

W 2008 r. premier Donald Tusk odbył wizytę w Katarze, podczas której przeprowadzono rozmowy na temat współpracy w sektorze energetycznym oraz zaproponowano włączenie kapitału katarskiego w proces polskiej prywatyzacji. Podpisano umowę ws. unikania podwójnego opodatkowania i uchylania się od opodatkowania w zakresie podatku dochodowego. Ratyfikowanie umowy nastąpiło w 2009 r.

W 2009 r. w Dosze podpisano umowę pomiędzy PGNiG a Qatargas Operating Company Ltd. (Qatargas) na dostawy skroplonego gazu ziemnego. Umowa dotyczy zasad, w oparciu o które będą realizowane długoterminowe dostawy LNG do Polski. Początek dostaw zaplanowano na 2014 r., kontrakt w wysokości 1 mln ton rocznie ma trwać przez dwadzieścia lat. Wartość umowy uzależniona jest od cen notowań ropy naftowej na rynkach światowych. Pierwsza komercyjna dostawa katarskiego LNG do Polski miała miejsce w czerwcu 2016 r.

W 2011 roku rządy obu państw podpisały umowy o współpracy turystycznej i o powołaniu polsko-katarskiej Rady Biznesu. Umowy dają podstawy prawne do współdziałania w zakresie rozwoju turystyki pomiędzy Polską i Katarem.

W kwietniu 2007 r. w Dosze podczas wizyty delegacji polskiej z udziałem przedstawicieli dwunastu przedsiębiorstw nastąpiło podpisanie umowy o współpracy pomiędzy Katarską Izbą Przemysłowo-Handlową (Qatar Chamber) a Krajową Izbą Gospodarczą.

***

Informacje pochodzą z Informatora Ekonomicznego MSZ.



Czy ta informacja była pomocna?
TAK/NIE 0 0