Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje praktyczne dla polskiego eksportera - Kenia

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Redakcja MPiT | 2018-03-26 20:41:32
informacje praktyczne, eksport, kenia, afryka

W 2015 r. wartość polskiego eksportu do Kenii wyniosła 31,38 mln USD. W strukturze polskiego eksportu dominują: materiały i wyroby włókiennicze (odzież używana), produkty pochodzenia roślinnego (pszenica), pojazdy (ciągniki drogowe), urządzenia mechaniczne i elektryczne, produkty przemysłu chemicznego i przemysłów pokrewnych, wyroby nieszlachetne i wyroby z metali nieszlachetnych.

Mocne strony rynku kenijskiego:

  • unia celna 5 krajów oraz wkrótce walutowa,
  • chłonność miejscowych rynków wewnętrznych,
  • dynamiczny rozwój sektora telekomunikacji i IT,
  • szybki rozwój infrastruktury drogowej i miejskiej,
  • rozwój sektora energetycznego,
  • małe ryzyko niestabilności politycznej,
  • turystyczna atrakcyjność regionu,
  • duża dostępność siły roboczej.

 

Słabe strony rynku kenijskiego:

  • brak stabilnej prognozy wzrostu PKB w następnych latach,
  • zwiększony fiskalizm państwa wraz z coraz większym długiem publicznym,
  • wysoki poziom korupcji, także w systemie sądowniczym,
  • brak stabilnych regulacji prawnych i podatkowych przemysłu wydobywczego,
  • brak inwestycji w edukację i opiekę zdrowotną,
  • stosunkowo wysokie ceny energii,
  • ryzyko katastrofy humanitarnej na północy Kenii,
  • ryzyko wzrostu inflacji.

 

Dostęp do rynku

Kenia staje się centrum biznesowym dla firm wydobywających złoża gazu i ropy, a także dla sektora produkcji przemysłowej i transportowego. Rząd kenijski w najbliższych latach planuje wystawić na sprzedaż wiele spółek państwowych szczególnie z sektora energetycznego np. energii geotermalnej. W planach rządu jest zwiększenie nakładu na inwestycje w produkcję energii do 7,2000 MW (obecnie 1,664 MW). W 2013 r. nastąpił największy wykup lokalnych firm przez inwestorów zagranicznych z sektora bankowego, telekomunikacyjnego oraz ubezpieczeniowego.

 

Prowadzenie działalności gospodarczej

W zestawieniu Doing Business 2015 dotyczącym prowadzenia działalności gospodarczej Kenia zajmuje 136. pozycję wśród 189 ujętych w rankingu gospodarek świata. W porównaniu z poprzednią edycją rankingu Kenia poprawiła swoją pozycję o jedno miejsce w ujęciu całkowitym. W subregionie znajduje się na 15. miejscu na 47 sklasyfikowanych państw Afryki Subsaharyjskiej.

 

Pierwsze kroki na rynku

  • Decydując się na podjęcie inwestycji na rynku kenijskim, pierwsze kroki warto skierować do rządowej Kenyan Investment Authority KenInvest, która powinna udzielić wszelkich potrzebnych informacji by wejść na rynek. Kenya Investment Authority jest rządową instytucją wspierającą i promującą inwestycje i handel w Kenii. Agencja oferuje pomoc m.in. w rejestracji/założeniu firmy w Kenii oraz pomaga w znalezieniu odpowiednich partnerów biznesowych.
  • Istniejące zagrożenia i wyzwania nie przekreślają jednak Kenii jako atrakcyjnego kierunku dla inwestycji. Państwo to dysponuje dużym potencjałem ekonomicznym, istnieje zapotrzebowanie na wiele produktów i usług na rynku wewnętrznym, a także, co jest bardzo istotne, Kenia może stanowić doskonałą przystań do ekspansji na inne rynki Afryki Wschodniej. W porównaniu z pozostałymi państwami subregionu, kenijska gospodarka jest stosunkowo dobrze rozwinięta i stwarza dogodne możliwości wyjścia na sąsiednie rynki.

 

Instytucje odpowiedzialne za współpracę z inwestorami

Podstawowym kanałem informacji i pomocy dla inwestorów zagranicznych w Kenii jest KenInvest (www.investmentkenya.com), która jest instytucją odpowiedzialną za zarządzanie inwestycjami w tym kraju. KenInvest udziela również pomocy w wypełnianiu wszelkich wniosków, a także zbieraniu wymaganej dokumentacji. Do jej zadań należy także pomoc w uzyskaniu możliwych korzyści i zwolnień podatkowych.

 

Dokumenty wymagane podczas eksportu

  • konosament
  • zlecenie dostawy
  • certyfikat pochodzenia
  • faktura handlowa
  • zgłoszenie celne wwozowe
  • raport inspekcji
  • list przewozowy
  • rachunki potwierdzające opłacenie kosztów terminalowych

 

Rodzaje firm

Spółka korporacyjna/kapitałowa:

  • spółka z ograniczoną odpowiedzialnością do wysokości udziałów (private company limited by shares): odpowiedzialność członka do wartości niespieniężonych udziałów, które posiada; 2 - 50 członków nie licząc pracowników.
  • spółka z ograniczoną odpowiedzialnością do wysokości poręczenia (private company limited by guarantee): odpowiedzialność członka do wysokości wcześniej zaakceptowanej, w przypadku zlikwidowania spółki; 2 - 50 członków nie licząc pracowników; formuła zazwyczaj stosowana dla organizacji charytatywnych lub non-profit; procedura założenia spółki tego typu może trwać nawet rok.
  • spółka jawna (private unlimited company): brak limitu odpowiedzialności członka; 2 - 50 członków nie licząc pracowników.
  • publiczna spółka akcyjna z ograniczoną odpowiedzialnością (public company limited by shares): udziały są oferowane w formie akcji, odpowiedzialność członka do wartości niespieniężonych akcji, które posiada; minimum siedmiu członków, nie ma ograniczenia co do maksymalnej liczby członków; nie może posiadać ziemi uprawnej.

 

Oddział firmy zagranicznej:

proces rejestracji może trwać do czterech tygodni, koszt to ok. 6800 KES (ok. 64 dol.); procedura założenia przedstawicielstwa handlowego jest taka sama jak ta dla oddziału.

 

Spółka partnerska:

20 partnerów; proces rejestracji może trwać do czterech tygodni, koszt to ok. 800 KES (ok. 8 dol.); istnieją dwie możliwości:

  • spółka partnerska: wspólna działalność dwóch lub więcej podmiotów; z których przynajmniej jeden musi odpowiadać całym swoim majątkiem; nie posiada osobowości prawnej; istnienie regulowane poprzez Partnerships Act;
  • spółka partnerska z ograniczoną odpowiedzialnością: forma pośrednia pomiędzy spółką kapitałową a spółką partnerską; partnerzy partycypują w zyskach i obowiązkach, natomiast odpowiedzialność za zobowiązania spółki ograniczona jest do wysokości wniesionych wkładów oraz udzielonych poręczeń; istnienie regulowane poprzez Limited Partnership Act.

 

Jednoosobowa działalność gospodarcza:

proces rejestracji może trwać do czterech tygodni, koszt to ok. 800 KES (ok. 8 dol.); wyłączny przedsiębiorca odpowiedzialny całym majątkiem.

 

Spółdzielnia:

proces rejestracji może trwać do 120 dni, koszt to ok. 2000 KES (ok. 19 dol.); formuła stosowana zazwyczaj dla organizacji handlowych i podobnych; istnienie regulowane poprzez Societies Act. Własność zagraniczna w kenijskich spółkach notowanych na giełdzie zazwyczaj limitowana jest do łącznie 40 proc., a dla pojedynczego inwestora zagranicznego - do 5 proc.

 

Pozostałe informacje o spółkach:

Utrudnienia w nabyciu własności przez obcokrajowców mogą też wystąpić w branżach takich jak: lotnictwo, ubezpieczenia, telekomunikacja, własność ziemi rolnej.

Poza podstawowymi typami działalności gospodarczej w Kenii można wykorzystać kilka innych sposobów wejścia na rynek, jak: joint venture; franczyza; licencjonowanie; eksport bezpośredni; umowa z agentem handlowym lub dystrybutorem; akwizycja; bezpośrednia inwestycja zagraniczna – w postaci złożonej operacji.

Dodatkowo należy pamiętać o możliwościach rozpoczęcia działalności w Strefach Przetwórstwa Wywozowego (Export Processing Zones). Strefy tego typu dedykowane są dla produkcji przemysłowej i generowania usług; są charakterystyczne dla krajów rozwijających się. W Kenii EPZ zlokalizowane są: w Nairobi, w Athi River, w Mombasie, w Kilifi i Malindi, w Voi i Kimwarer.

 

Specjalne Strefy Ekonomiczne – Special Processing Zones

Kenijski Program Specjalnych Stref Ekonomicznych (The Kenya Export Processing Zone - EPZ) oferuje szerokie spektrum zachęt inwestycyjnych mających na celu zapewnienie szybkiej ścieżki zakładania firmy, niskich kosztów prowadzenia działalności oraz wysokiej rentowności dla firm. Urząd ds. EPZ prowadzi działalność rejestracyjną na zasadzie one-stop-shop, co znacznie przyspiesza proces inwestycyjny.

Specjalne strefy są zlokalizowane w Nairobi, w Athi River, w Mombasie, w Kilifi i Malindi, w Voi i Kimwarer.

Działając w specjalnych strefach firmy mogą liczyć na szerokie przywileje, takie jak m.in. dziesięcioletnie zwolnienie z podatku od osób prawnych (i 25 proc. stawka w kolejnych 10 latach), 100 proc. zwrot początkowej kwoty inwestycji (rozłożone na 20 lat), zwolnienie z VAT na surowce, materiały, maszyny i części do maszyn niezbędne do prowadzenia produkcji na miejscu.

 

Podatki

Podatek dochodowy od osób prawnych-rezydentów w Kenii wynosi 30 proc. Dla firm nierezydenckich, więc przede wszystkim dla oddziałów firm zagranicznych, stawka tego podatku jest na wysokości 37,5 proc. Podatek u źródła od dywidend wynosi 5 proc. Niemniej, wypłaty dywidendy wewnątrz korporacji między zależnymi podmiotami są zwolnione z podatku u źródła. Podatek od wartości dodanej (VAT) pobierany jest od dostawy dóbr importowanych lub produkowanych w Kenii oraz importowanych lub świadczonych w Kenii usług podlegających opodatkowaniu.

Standardowa stawka VAT wynosi 16 proc. Nieprzetworzone produkty rolne są zwolnione z VAT. Produkty wprowadzające wartość dodaną do sektorów opieki zdrowotnej, edukacji i rolnictwa są objęte zerową stawką. Eksport wszystkich towarów i usług prowadzony jest według stawki zerowej. Podatek akcyzowy nałożony jest na piwo, wyroby tytoniowe, zapałki, alkohol, wody mineralne i wyroby cukiernicze.

Podatek osobisty jest naliczany od dochodu uzyskanego w Kenii przez każdą osobę rezydującą w Kenii.

Podatek dochodowy od osób fizycznych naliczany jest w sposób progresywny do maks. 30 proc. Kwota wolna od podatku dotyczy wszystkich indywidualnych podatników. Dochód, od którego nalicza się podatek, obejmuje przychody komercyjne, zarobki, dywidendy, odsetki i dochody z imienia własności.

Polska i Kenia nie podpisały porozumienia w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Państwa EAC: Kenia, Tanzania, Uganda, Rwanda i Burundi przyjęły wspólną zewnętrzną taryfę celną (SET), składającą się z trzech sektorów: 0 proc. (na surowce i dobra inwestycyjne), 10 proc. (na dobra pośrednie) i 25 proc. (na gotowe produkty). Ponadto, docelowo ma zostać utworzony wspólny rynek umożliwiający swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału wewnątrz EAC.

 

Dostęp do rynku pracy.

Świadczenie usług i zatrudnianie obywateli RP.

Zezwolenia na pracę dla osób niebędących mieszkańcami Kenii wydaje Immigration Office na okres dwóch lat (istnieje możliwość przedłużenia dokumentów). Podobnie jak w przypadku innych państw afrykańskich pracodawca musi jednak wykazać, że nie ma możliwości zatrudnienia odpowiednio wykwalifikowanego pracownika posiadającego obywatelstwo kenijskie. Jedynie cudzoziemcy należący do jednej z 11 kategorii mogą ubiegać się o prawo do pracy. Do tej grupy zalicza się m.in. osoby:

  • wysokokwalifikowane,
  • zatrudniane przez władze państwowe lub organizacje międzynarodowe,
  • zamierzające prowadzić samodzielnie lub we współpracy działalność w sektorze rolnym, górnictwie, handlu lub przetwórstwie, po otrzymaniu odpowiednich zezwoleń i licencji oraz przedstawieniu odpowiedniego kapitału początkowego.

Pozytywnie rozpatrywane są podania o pozwolenie na pracę dla osób, które mogą przyczynić się do wzbogacenia gospodarki Kenii.

Ogólne wymogi wizowe: wypełniony i podpisany wniosek nr 3, list rekomendacyjny od pracodawcy/organizacji, kopie paszportu, dwa kolorowe zdjęcia paszportowe.

Zezwolenia na pracę skwalifikowano następująco:

  • Typ A przeznaczony jest dla inwestorów z sektora poszukiwania surowców naturalnych i wydobywczych.

Wymagania: posiadanie niezbędnych licencji i rejestracji.

W celu przedłużenia zezwolenia wymagane jest: posiadanie licencji na poszukiwanie surowców mineralnych, kopia Personal Identification Number, dysponowanie kapitałem inwestycyjnym.

Opłata za rozpatrzenie wniosku (bezzwrotna): 10 000 ksh.

  • Typ B przeznaczony dla inwestorów z sektora rolnictwa i hodowli zwierząt.

Wymagania: posiadanie dokumentu potwierdzającego własność ziemi lub dzierżawy w celu prowadzenia tego typu biznesu, dysponowanie odpowiednim kapitałem inwestycyjnym i zezwoleniami.

Opłata za rozpatrzenie wniosku (bezzwrotna): 10 000 ksh.

Koszt uzyskania zezwolenia: 10 000 ksh (za 1 rok).

  • Typ D przeznaczony jest dla osób planujących rozpoczęcie pracy na stanowisku oferowanym przez pracodawcę.

Wymagania: przedłożenie kopii certyfikatów zawodowych oraz CV, wykazanie, że pracodawca nie mógł pozyskać na wskazane stanowisko pracownika z Kenii, wypełnienie i przedłożenie wypełnionego formularza 22 podpisanego przez pracodawcę.

Opłata za rozpatrzenie wniosku (bezzwrotna): 10 000 ksh.

Koszt uzyskania zezwolenia: 200 000 ksh (za 1 rok).

  • Typ G przeznaczony jest dla inwestorów planujących rozpocząć działalność w sektorze handlu lub konsultacji.

Wymagania: przedłożenie udokumentowanego dowodu na posiadanie kapitału, który zamierza być zainwestowany (bądź już został) w wysokości minimum 100 000 USD lub jego równowartość w innej walucie, przedstawienie dokumentu rejestracji firmy lub dokumentu założenia firmy, przedłożenie kopii osobistego i firmowego PINu, jeśli biznes już działa.

W celu przedłużenia zezwolenia wymagane jest przedstawienie audytu księgowości za dwa ostatnie lata oraz otrzymanie z Kenya Revenue Authority certyfikatu poświadczającego wypełnianie zobowiązań podatkowych.

Opłata za rozpatrzenie wniosku (bezzwrotna): 10 000 ksh.

Koszt uzyskania zezwolenia: 10 000 ksh (za 1 rok).

  • Typ I przeznaczony jest dla członków stowarzyszeń misyjnych, których działalność została zaakceptowana przez rząd Kenii jako przynosząca korzyści państwu.

Wymagania: przedstawienie kopii dokumentu rejestracji organizacji, przedłożenie certyfikatów akademickich i zawodowych aplikanta.

Opłata za rozpatrzenie wniosku (bezzwrotna): 1 000 ksh.

Koszt uzyskania zezwolenia: 5 000 ksh (za 1 rok).

  • Typ K przeznczony jest dla osób mających zabezpieczone dochody pochodzące ze źródeł zewnętrznych i nie podejmujących płatnej pracy w Kenii.

Wymagania: przedstawienie udokumentowanego dowodu na posiadanie zabezpieczonego dochodu.

Opłata za rozpatrzenie wniosku (bezzwrotna): 10 000 ksh.

Koszt uzyskania zezwolenia: 100 000 ksh (za 1 rok).

  • Typ M przeznaczony jest dla uchodźców.

Wymagania: przedstawienie listów zaświadczających o statusie uchodźcy z UNHCR i Departamentu ds. uchodźców.

Opłata za rozpatrzenie wniosku: gratis.

Koszt uzyskania zezwolenia: gratis.

 

Nabywanie i wynajem nieruchomości

Zarówno obywatele, jak i cudzoziemcy mają prawo nabycia bez ograniczeń nieruchomości komercyjnej lub mieszkaniowej położonej na obszarze miejskim i wiejskim. Utrudnienia dotyczą nabycia gruntów rolnych, które mogą zakupić jedynie kenijscy obywatele. Wyjątkiem jest sytuacja, w której taka transakcja zostanie zwolniona z przepisów ustawy o ochronie gruntów (Land Control Act) przez prezydenta na podstawie odpowiedniej decyzji. Zgodnie z nowymi wytycznymi zawartymi w Konstytucji z 2010 r. obcokrajowcy mogą nabyć ziemię jedynie po 99-letniej dzierżawie.

Zgodnie z obowiązującym prawem wejść w posiadanie nieruchomości można na zasadzie nabycia lub dzierżawy. Nabycie daje kupcowi pełne prawa do nieruchomości, natomiast dzierżawy dokonuje się na określony czas – zazwyczaj 50 lub 99 lat. Na koniec tego okresu dzierżawca może wystąpić o zgodę na przedłużenie okresu. Nieruchomość - zarówno kupiona, jak i wydzierżawiona, podlega podatkom lokalnym.

Zazwyczaj płatności dokonuje się w formie 10 proc. depozytu a następnie rozliczenie transakcji następuje w ciągu 60-90 dni. Najprostszą formą przejścia przez formalności związane z zakupem nieruchomości przez obcokrajowca jest zatrudnienie miejscowego prawnika, który zajmie się wszystkimi procedurami i dopełni wszelkich formalności.

 

Perspektywiczne branże rynku kenijskiego

  • rolnictwo i branża spożywcza: transfer know-how, zwłaszcza w dziedzinie nawozów, chowu, uboju i chorób inwentarza żywego, ustawodawstwa rolniczego, uprawy zbóż, sadownictwa, systemów irygacji, przetwórstwa żywności; eksport maszyn rolniczych, systemów chłodzących, systemów irygacyjnych, chłodzących maszyn transportowych i maszyn do przetwórstwa żywności, maszyn do pakowania, automatów sprzedających; montaż systemów irygacyjnych.
  • ICT: eksport hardware i software, a zwłaszcza: modemów, komputerów, terminali danych, routerów, sprzętu do telewizji satelitarnej, światłowodów, technologii internetowych opartych na ADSL, rozwiązań zarządzania danymi, technologii e-commerce; transfer know-how.
  • budownictwo i architektura: dostarczanie usług specjalistycznych dla licznych projektów infrastrukturalnych, niskokosztowych technologii utrzymania dróg i niskokosztowych technik budowy budynków mieszkalnych, usług logistycznych; eksport nowego i używanego sprzętu budowlanego, przede wszystkim sprzętu do robót ziemnych, dźwigów, narzędzi, materiałów budowlanych (przede wszystkim żelaza, stali, i asfaltu); transfer know-how; współpraca na zasadzie podwykonawstwa.
  • energia: dostarczanie usług specjalistycznych i doradczych dla licznych projektów energetycznych, doradztwa w zakresie budowy elektrowni zasilanej węglem kamiennym; eksport paneli słonecznych i innych technologii pozyskiwania energii odnawialnej; eksport maszyn i narzędzi (m.in. transformatorów, kotłów, przekładni, kondensatorów, taśm izolacyjnych, osprzętu elektrycznego i układów scalonych), paliwa i olei mineralnych oraz produktów ich destylacji, systemów kontroli i instrumentaryzacji, sprzętu wiertniczego; współpraca na zasadzie podwykonawstwa.
  • turystyka: zawiązywanie współpracy między biurami turystycznymi; organizowanie wycieczek polskich turystów do Kenii; transfer know-how.
  • przemysł meblarski i drzewny: eksport mebli, oświetlenia, wyposażenia mieszkań, biur, hoteli i spa, papieru i tektury; dostarczanie technologii produkcji i recyklingu papieru.
  • przemysł chemiczny: eksport kosmetyków, żywic i tworzyw sztucznych, środków owadobójczych, gryzoniobójczych, grzybobójczych, regulatorów wzrostu roślin, chemikaliów organicznych; transfer know-how.
  • bezpieczeństwo: eksport urządzeń nadzoru, geoprzestrzennej łączności wywiadowczej, czujników, systemów bezpieczeństwa i kontroli, sprzętu wykorzystywanego na punktach kontroli, do ochrony granic, zwalczania kłusownictwa, systemów wykrywania przemytu, w tym systemów skanujących, usług doradczych w zakresie planowania bezpieczeństwa, technologii bezpieczeństwa portów i elektrowni, hardware i software, systemów nadzoru morskiego; szkolenia pracowników ochrony.
  • branża pojazdów: eksport wagonów kolejowych i lokomotyw, samolotów, statków i łodzi (zwłaszcza łodzi przeznaczonych do rybołówstwa), samochodów używanych, samochodów dostawczych i naczep, silników, części pojazdów silnikowych i narzędzi, gumowych opon, wymiennych bieżników opon, dętek.
  • ochrona zdrowia: eksport przyrządów i urządzeń do zastosowań medycznych, chirurgicznych, dentystycznych lub weterynaryjnych, leków i produktów medycznych.
  • inne: eksport odzieży używanej i artykułów włókienniczych, znaków i podświetlanych tablic, urządzeń elektrycznych, aparatury wodno-kanalizacyjnej, systemów segregowania i składowania odpadów; inwestycje w nieruchomości; inwestycje w stworzenie szkoły drugiego stopnia/szkoły zawodowej; oferowanie szkoleń specjalistycznych.

 

Uwagi praktyczne

Mimo iż system edukacji w Kenii jest stosunkowo dobrze rozwinięty, znalezienie odpowiednio wykwalifikowanych pracowników jest wyzwaniem.

Praktyki korupcyjne są niestety zjawiskiem powszechnym, dlatego też należy liczyć się z dodatkowymi, nieoficjalnymi kosztami prowadzenia działalności gospodarczej.

Kontakt prywatny, a nawet na poziomie koleżeństwa jest wysoce ceniony, a więc rekomendowany w celu zacieśnienia więzi biznesowych.

Kenijscy klienci cenią usługi wysokiej jakości; są w stanie zapłacić wyższą cenę za pewność dostarczenia wiarygodnej obsługi klienta.

Należy dokładnie przeanalizować zapisy umowy z kenijskim agentem lub dystrybutorem przed jej podpisaniem; wprowadzanie zmian do umowy w prawie kenijskim jest niezmiernie kosztowne i/lub niepraktyczne.

Firmom wchodzącym na rynek kenijski doradza się przyjęcie formuły lokalnego przedstawiciela (agenta) opłacanego na zasadzie prowizji lub importera/dystrybutora; po pewnym czasie funkcjonowania na rynku kenijskim i zdobyciu szerszej wiedzy na jego temat, sprawdzoną formułą rozwoju biznesu, przez wiele zagranicznych przedsiębiorstw, jest utworzenie joint venture lub akwizycja.

 

Współpraca pomiędzy Polską a Kenią

16 czerwca 2014 r. w Nairobi została podpisana umowa pomiędzy Kenią i Polską mająca zapewnić rozwój relacji handlowych pomiędzy krajami poprzez: umożliwienie większej liczbie polskich inwestorów otwierać placówki handlowe w Kenii, w zamian importując więcej towarów z Kenii. Do perspektywicznych obszarów pod względem polskich inwestycji zalicza się: rolnictwo, górnictwo i przemysł farmaceutyczny.

 

Główni polscy eksporterzy

Cefetra Polska, Vive-Textile Recycling, P.P.H.U."Wtórpol", Wood Mizer-Industries, Glaxosmithkline Pharmaceuticals, Guala Closures DGS Poland, WOOD- MIZER-INDUSTRIES Sp. z o. o.

 


Ważne informacje

Osoby zainteresowane prowadzeniem działalności eksportowej lub inwestycyjnej w Kenii zapraszamy na stronę internetową Zagranicznego Biura Handlowego w Nairobi.


***

Informacje pochodzą ze stron internetowych: Informatora Ekonomicznego MSZ, portalu GoAfrica oraz WPHI Abu Dhabi.



Czy ta informacja była pomocna?
TAK/NIE 0 0