Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje praktyczne dla polskiego eksportera - Nowa Zelandia

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Patrycja Operacz | 2017-07-21 14:49:41
informacje praktyczne, eksport, inwestycje, nowa zelandia, azja i oceania

Nowa Zelandia jest jednym z najbogatszych państw regionu Azji i Pacyfiku. Głównymi polskimi towarami eksportowymi do Nowej Zelandii są maszyny i urządzenia mechaniczne, statki pełnomorskie, bramownice drogowe, leki, preparaty do prania i czyszczenia oraz pojazdy.

źródło: www.newzeland.com

Dlaczego warto inwestować w Nowej Zelandii?

  • Stabilna i konkurencyjna gospodarka.
  • Łatwość prowadzenia działalności gospodarczej: przejrzysty i efektowny system podatkowy, klimat proinwestycyjny, liczne programy wsparcia biznesu i innowacji.
  • Jeden z najniższych na świecie wskaźników korupcji.
  • Płynny kurs wymiany walut, stabilne ceny, brak kontroli i ograniczeń w repatriacji środków.
  • Szybki dostęp drogą morską do regionu Azji i Pacyfiku.
  • Wysokie wynagrodzenia i niskie koszty infrastruktury.
  • Nowa Zelandia jest idealnym miejscem do produkcji wysokiej jakości żywności ze względu na umiarkowany klimat, duże opady deszczu, czyste wody i żyzne grunty.
  • Duże nakłady inwestycyjne na naukę, B+R i innowacje.
  • Długoterminowa stabilność polityczna.
  • Wzrost gospodarczy.
  • Niska inflacja.
  • Wysoko wykwalifikowana, zróżnicowana siła robocza.
  • Zaawansowane technologicznie środowisko biznesowe.
  • Otwarte i wydajne systemy regulacyjne.

 

źródło: www.newzeland.com

Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

  • Rząd Nowej Zelandii nie stawia ograniczeń importowych związanych z handlem. Nałożył jednak restrykcyjne zasady dotyczące importu zwierząt żywych i roślin.
  • W Nowej Zelandii istnieją szczególne wymogi dotyczące importu i obróbki mięsa wieprzowego i jego wyrobów. Po kilkuletnich negocjacjach Komisji Europejskiej z rządem Nowej Zelandii, od 2014 roku, możliwy jest eksport do tego kraju wieprzowiny pochodzącej z krajów UE, w tym Polski. Polscy producenci zainteresowani eksportem wieprzowiny do Nowej Zelandii mogą stosować unijny system certyfikacji TRACES obowiązujący na rynku wewnętrznym UE. Szczegółowe informacje na temat norm zdrowotnych dotyczących importu do Nowej Zelandii mięsa wieprzowego oraz produktów wieprzowych pochodzących z UE dostępne są na stronie internetowej nowozelandzkiego Ministerstwa Przemysłu Podstawowego (MPI) oraz w wersji polskiej na stronie Głównego Inspektoratu Weterynarii Nowej Zelandii.
  • Żywność pochodząca z upraw modyfikowanych genetycznie musi być oznaczona.
  • Koszty transportu do Nowej Zelandii skutecznie zmniejszają konkurencyjność cenową produktów sektora FCMG. Ze względu na restrykcyjne przepisy fitosanitarne dla wszystkich towarów trafiających do Nowej Zelandii, Ministerstwo Przemysłów Podstawowych (MPI) wymaga, by dokumentacji stosowanej w towarowym obrocie międzynarodowym (faktury, konosamenty) towarzyszyły deklaracje, że przed wysłaniem towaru dokonano inspekcji drewnianych opakowań (palety, skrzynki, itp.), w których jest on transportowany. Opakowania te muszą być wolne od jakichkolwiek śladów grzybów, pleśni, owadów, etc.
  • Certyfikaty wymagane są także dla nasion, owoców i roślin. Ponadto produkty te podlegają w Nowej Zelandii kwarantannie. Szczegółowe regulacje w zakresie przepisów fitosanitarnych można znaleźć na stronie Ministerstwa Przemysłów Podstawowych. Dla eksporterów produktów żywnościowych przydatne będą też informacje znajdujące się na stronie internetowej New Zealand Food Safety Authority.
  • Oprócz obawia, odzieży i baterii nie ma wymogów, które narzucałyby oznaczenia kraju pochodzenia towaru.
  • Towary wyprodukowane za granicą nie mogą nosić oznaczeń sugerujących jakikolwiek związek z Nową Zelandią, chyba że występują razem z precyzyjnym wskazaniem miejsca produkcji za granicą.
  •  Istnieje zakaz wwozu do Nowej Zelandii produktów oznaczonych fałszywymi bądź podrobionymi znakami handlowymi.
  • Zakaz importu dotyczy produktów, które mogą być „szkodliwe społecznie” np. produkty oddziałujące negatywnie na środowisko naturalne.
  • Na terytorium Nowej Zelandii zakazuje się importu m.in. broni palnej, materiałów wybuchowych, odpadów niebezpiecznych, substancji radioaktywnych i pestycydów.
  • W związku z tym, że rynek produktów finansowych jest wysoko rozwinięty, nie ma problemu z dostępem do szerokiego wachlarza form płatności i finansowania. Akredytywy, weksle i gwarancje bankowe są w handlu powszechnie używane. W nowozelandzkim systemie bankowym funkcjonuje obecnie 19 banków, które podlegają kontroli przez Bank Rezerw Nowej Zelandii pełniącego rolę banku centralnego. W olbrzymiej większości (ok. 90%) aktywa banków nowozelandzkich są kontrolowane przez instytucje zagraniczne.

 

źródło: www.newzeland.com

Dostęp do rynku pracy

W celu podjęcia pracy w Nowej Zelandii należy ubiegać się o wizę pracowniczą:

  • tymczasową wizę do pracy (np. Working Holiday Visa, czy Essential Skills Visa – w przypadku zapotrzebowania na specjalistów z danych dziedzin).
  • wizę do pracy z możliwością przedłużenia do rezydentury (np. w przypadku gdy długość pobytu nie jest potwierdzona lub gdy brak jest wystarczających podstaw do uzyskania pozwolenia na pobyt stały).
  • wizę rezydencką na pobyt stały.

Dokładne informacje na temat dostępnych opcji i wiz można znaleźć na stronie internetowej Urzędu Imigracyjnego Nowej Zelandii.

Lista zawodów, na które istnieje największe zapotrzebowanie w Nowej Zelandii dostępna jest na dedykowanej stronie internetowej Urzędu Imigracyjnego Nowej Zelandii.

 

Global Impact Visa

Przedsiębiorstwa, inwestorzy indywidualni i firmy typu start-up, mogą składać wnioski do Urzędu Migracyjnego o uzyskanie Global Impact Work Visa, która daje możliwość elastycznego pobytu. Po jej uzyskaniu można mieszkać, pracować i studiować w Nowej Zelandii przez okres 36 miesięcy. Wiza ta jest również ścieżką do uzyskania stałego pobytu (po upływie 30 miesięcy od otrzymaniu statusu rezydenta). W celu jej pozyskania należy złożyć wniosek i zostać przyjętym do Edmund Hillary Fellowship, a następnie ubiegać się o jej wydanie.

 

EHF został zaprojektowany jako kompleksowy program, który daje przedsiębiorcom, firmom typu start-up i inwestorom możliwość skorzystania z inkubatora przedsiębiorczości i rozwijania innowacyjnych przedsięwzięć.

 

Uczestnictwo w programie Edmund Hillary Fellowship zapewnia dostęp m.in. do:

  • lokalnej i globalnej sieci inwestorów, doradców, partnerów i mentorów.
  • największych ośrodków naukowych uniwersytetów, inkubatorów przedsiębiorczości, decydentów politycznych, dotacji inwestycyjnych oraz wsparcia badań i rozwoju.

W zamian za to oczekuje się, że uczestnicy programu przyczynią się do rozwoju ekosystemów lub zainwestują w projekty, które mogą wpłynąć nie tylko na lokalną, ale i globalną gospodarkę. Inicjatywy te powinny być oparte o innowacyjne rozwiązania.

 

W programie może wziąć udział corocznie 100 przedsiębiorstw i inwestorów zagranicznych, którzy muszą spełnić szereg kryteriów m.in.: znajomości języka angielskiego, zdrowia, charakteru i posiadać wystarczające środki na utrzymanie.

 

Rodzaje wizy w zależności od podejmowanej działalności gospodarczej

Entrepreneur Resident Visa

  • Przeznaczona jest dla osób, które posiadają już wizę pracowniczą lub chcą mieszkać w Nowej Zelandii.
  • Po otrzymaniu tego rodzaju wizy można pozostać w kraju na czas nieokreślony.
  • Kryteria które należy spełnić:
    • Należy być osobą pracującą w Nowej Zelandii przez co najmniej 6 miesięcy.
    • W przypadku ubiegania się o wizę jako przedsiębiorca po upływie czasu krótszym, niż dwa lata pobytu, należy zainwestować kapitał w wysokości, co najmniej 500 000 NZD i stworzyć trzy nowe miejsca pracy w Nowej Zelandii.
  • Po uzyskaniu wizy można: kontynuować działalność gospodarczą, mieszkać, pracować i studiować w Nowej Zelandii.

 

 Entrepreneur Work Visa

  • Ten rodzaj wizy przeznaczony jest dla firm, które posiadają już doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej w Nowej Zelandii. Po otrzymaniu tej wizy można kupić lub założyć działalność gospodarczą, bez obowiązku stałego zamieszkania w Nowej Zelandii. Wiza jest również pierwszym krokiem do otrzymania statusu rezydenta.
  • Kryteria które należy spełnić:
    • zainwestować kapitał w wysokości co najmniej 100 000 NZD. Opłata może zostać zniesiona jeśli firma zajmuje się działalnością w sektorze nauki lub ICT, posiada wysoki poziom innowacyjności lub potencjału eksportowego.
    • przedstawić biznes plan dla firmy którą zamierza się kupić lub założyć w Nowej Zelandii.
  • Jak długo można zostać w Nowej Zelandii po otrzymaniu wizy? 12 miesięcy w trakcie etapu zakładania firmy, kolejne 24 miesiące po uruchomieniu działalności.

 

źródło: www.newzeland.com

Nabywanie i wynajem nieruchomości

W każdym nowozelandzkim mieście mają swoje siedziby agencje zajmujące się pośrednictwem w handlu nieruchomościami. Polacy mogą nabywać nieruchomości i ziemię bez żadnych ograniczeń, chyba że posiadają one status „wrażliwy” (nieruchomości rolnicze, farmy, nieruchomości tzw. wakacyjne z dostępem do nabrzeża). Wówczas niezbędne jest uzyskanie zgody od Overseas Investment Office (OIO). Szczegółowe informacje na temat posiadłości typu "wrażliwego" znajdują się na stronie internetowej Land Information NZ.

 

Przepisy dotyczące wynajmu nieruchomości reguluje Ustawa o Najmie Lokali Mieszkalnych (Residential Tenancies Act z 1986 r.). Instytucją udzielającą informacji w zakresie przepisów dotyczących najmu i jego form jest Tenancy Services, działająca w ramach Ministerstwa ds. Biznesu, Innowacji i Zatrudnienia (MBIE).

 

Zamówienia publiczne

Kwestią zamówień publicznych w Nowej Zelandii zajmuje się Government Procurement Branch, działającą w ramach Ministerstwa ds. Biznesu, Innowacji i Zatrudnienia.

 

Wszelkie zasady i przepisy dotyczące zamówień publicznych, informacje o przetargach i szkoleniach w tym zakresie dostępne są na dedykowanej zamówieniom publicznym stronie internetowej.

 

Od połowy sierpnia 2015 roku Nowa Zelandia jest oficjalnie stroną Porozumienia w sprawie Zamówień Publicznych Światowej Organizacji Handlu (GPA WTO).

 

źródło: www.newzeland.com

Strategia wejścia na rynek

W celu prowadzenia dobrze prosperującej działalności gospodarczej lub obecności na rynku nowozelandzkim, konieczne jest zrozumienie i zaznajomienie się z panującymi na nim zasadami. Nowa Zelandia posiada otwartą gospodarkę, ale też wysoko rozwiniętą konkurencję. Ze względu na niezbędne wsparcie techniczne, merytoryczne i zapewnienie serwisu posprzedażowego należy dokładnie przemyśleć wybór partnera strategicznego. Odległość geograficzna pomiędzy Polską a Nową Zelandią warunkuje prowadzenie działalności gospodarczej z pomocą agenta lub dystrybutora. Na nowozelandzkim rynku bardzo silną pozycję posiadają firmy australijskie, dlatego przed rozpoczęciem inwestycji należy oszacować swoje przewagi konkurencyjne. Mogą w tym pomóc liczne opracowania rynkowe, kancelarie doradcze, osobisty przyjazd i rozeznanie rynku oraz uczestnictwo w targach branżowych.

 

Obserwowanym w ostatnich latach trendem w handlu zagranicznym jest rezygnacja nowozelandzkich sprzedawców z usług pośredników handlowych i bezpośrednia współpraca z eksporterem. Warto pamiętać, że nowozelandzcy sprzedawcy często posiadają doświadczenie w prowadzeniu biznesu z krajami wyspiarskimi południowego Pacyfiku, co może dodatkowo rozszerzyć obszar eksportu.

 

W Nowej Zelandii nie występują ograniczenia w dostępie do informacji o podmiotach gospodarczych. Informacjami na temat potencjalnych kontaktów dysponują strony internetowe:

Potencjalnych partnerów biznesowych można sprawdzić w nowozelandzkim rejestrze spółek.

 

źródło: www.newzeland.com

W Nowej Zelandii można inwestować poprzez

  • stanie się tzw. Aniołem Biznesu. Taka forma inwestycji polega na zaangażowaniu kapitału w innowacyjne firmy, aż do momentu, w którym firma będzie w stanie samodzielnie się utrzymać. Aniołami biznesu mogą stać się osoby, które oczekują potencjalnie wyższych zwrotów, niż tradycyjne inwestycje. Szacuje się, że koszty takiej pomocy wynoszą od około 150 000 NZD do 1,5 mln NZD. Inwestycje tego typu najczęściej spotykane są w takich sektorach jak: technologie informacyjne i komunikacyjne, biotechnologia, przetwarzanie drewna, telekomunikacja oraz produkcje niszowe.
  • kupno firmy. Powszechnie uznaje się, że inwestowanie w sprawdzony model biznesowy lub istniejącą już firmę, która posiada klientów i przepływ środków pieniężnych może być dobrym sposobem na rozpoczęcie działalności na terenie Nowej Zelandii. Taką firmę można wyszukać poprzez brokera lub Internet.
  • kupno nieruchomości komercyjnej obejmuje zakup: biura, apartamentów, jednostek przemysłowych, magazynów, salonów mało- i wielkopowierzchniowych, obiektów przemysłowych, pomieszczeń handlowych, kompleksów mieszkaniowych oraz przedsiębiorstw turystycznych. W wielu przypadkach można nabyć nieruchomość z najemcami. Informacje o nieruchomościach komercyjnych do sprzedaży znajdują się na stronach internetowych: realestate.co.nz i trademe.co.nz. Informacje na temat gruntów znajdują się w Memorandum Informacyjnym o Obszarze Gruntów (LIM), który jest obszernym raportem zawierającym informacje m.in. o: właściwościach gruntów, kanałach deszczowych, certyfikatach terenu, planach zagospodarowania przestrzeni. Przed zakupem nieruchomości zaleca się konsultacje z lokalnym prawnikiem.
  • kupno akcji. Akcje spółek notowane są na Giełdzie Papierów Wartościowych w Nowej Zelandii (NZX). Inwestycji na Giełdzie Papierów Wartościowych w Nowej Zelandii można dokonać bezpośrednio za pośrednictwem zarejestrowanego maklera z NZX. Listę zarejestrowanych brokerów można znaleźć na stronie internetowej. Wiele funduszy notowanych jest jako fundusze walutowe (ETF). W celu zakupu udziałów w prywatnej, niepublicznej firmie, należy skonsultować się z brokerem biznesowym lub specjalistą działającym w obszarze prawa finansów, którzy pomagają w znalezieniu firm otwartych na inwestycje zagraniczne.
  • kupno obligacji. Nowa Zelandia oferuje wiele obligacji o stałym oprocentowaniu. Nowo wyemitowane dłużne papiery wartościowe można nabyć za pośrednictwem doradców inwestycyjnych, maklerów, a także poprzez rynek NZDX. Na rynku NZDX inwestorzy mogą, za pośrednictwem doradców, kupować i sprzedawać dłużne papiery wartościowe, w tym obligacje korporacyjne i rządowe. Rządowe papiery wartościowe - Kiwi Bonds - mogą być nabyte przez obywateli za pośrednictwem niektórych zarejestrowanych banków, brokerów NZX, biegłych rewidentów, doradców inwestycyjnych i brokerów inwestycyjnych. Nie są one jednak przeznaczone dla osób mieszkających poza Nową Zelandią, nawet jeśli posiada się nowozelandzkie obywatelstwo. Obligacje Kiwi mają rating kredytowy AA+, a ich zapadalność wynosi sześć miesięcy, rok, dwa lub cztery lata. Inwestor ma prawo do przeniesienia funduszy inwestycyjnych z jednej inwestycji na drugą w okresie inwestycyjnym.

 

źródło: www.newzeland.com

Perspektywiczne branże

  • usługi i produkty dla sektora rolnictwa oraz leśnictwa (maszyny i urządzenia, w tym maszyny i urządzenia wykorzystywane w chowie bydła i owiec, sadownictwie, leśnictwie, urządzenia służące do nawadniania, nawozy sztuczne);
  • produkty dla sektora przetwórstwa spożywczego (urządzenia wykorzystywane w mleczarstwie i uboju zwierząt oraz przetwórstwie mięsa, a także winiarstwie, dodatki chemiczne do produktów spożywczych);
  • produkty dla przemysłu (urządzenia przemysłu elektromaszynowego, przemysłu filmowo-telewizyjnego i radiowego, urządzenia wykorzystywane w produkcji energii);
  • surowce i materiały wykorzystywane w procesach produkcyjnych (plastik i pochodne, stal, guma i wyroby z gumy oraz kauczuku, szkło, wyroby metalurgiczne);
  • czyste technologie rozwiązania podnoszące efektywność energetyczną np. w budownictwie mieszkaniowym;
  • wyroby przemysłu stoczniowego i szkutniczego (łodzie, jachty żaglowe i motorowe oraz elementy ich wyposażenia, kajaki);
  • turystyka (inwestycja w infrastrukturę zwłaszcza hotelową);
  • produkcja w sektorach: lotnictwa, energetyki, opieki zdrowotnej, morskiej, bezpieczeństwa, sprzętu przemysłowego i spożywczego, napojów i biotechnologii;
  • produkcja podstawowa - rolnictwo (rolnictwo ekologiczne, innowacje rolnicze, identyfikatory dla zwierząt, ogrodzenia elektryczne), leśnictwo (od sadzonek po obróbkę drewna i przetwórstwo drewna, produkty z drewna, produkcja papieru), rybołówstwo, projekty nawaniania (irygacji), akwakultura;
  • surowce naturalne: węgiel, złoto, srebro, kwarc, piaski żelaza, różne inne minerały przemysłowe i żwir do budowy dróg, elektrownie wodne, zielone technologie, energia odnawialna;
  • infrastruktura;
  • produkcja żywności i napojów, żywność funkcjonalna, wina;
  • technologie komunikacyjne i informacyjne, rozwiązania informatyczne, media cyfrowe, technika medyczna i technologie usług finansowych, rozwój oprogramowania, rozwiązania technologii „w chmurze”, modelowanie geologiczne 3D, programowanie dla hydrologii, górnictwa i geotermii, ochrony firm przed np. przestępczością i korupcją.

W przypadku potrzeby analizy poszczególnych rynków zachęcamy do skorzystania z narzędzia pomocniczego Business Toolbox, jakie oferuje Urząd Statystyczny Nowej Zelandii.

 

źródło: www.newzeland.com

Regiony inwestycyjne i rozwijane w nich sektory

  • Northland (północny region administracyjny na Wyspie Północnej): infrastruktura, stocznie, leśnictwo, akwakultura.
  • Ackuland: ICT, sektor żywnościowy, przetwórstwo wysokiej jakości.
  • Bay of Plenty: leśnictwo, sektor żywnościowy, przetwórstwo wysokiej jakości.
  • Waikato: przetwórstwo, centra logistyczne, mleczarnie.
  • Tairawhiti-Gisborne: leśnictwo, rolnictwo, przetwórstwo żywności.
  • Taranaki: przetwórstwo wysokiej jakości, surowce naturalne.
  • Hawke’s Bay: ogrodnictwo, przemysł żywnościowy, przetwórstwo wysokiej jakości.
  • Manawatu-Whanganui: przetwórstwo żywności, przemysł żywnościowy, call center.
  • Wellington: sektor filmowy, przemysł cyfrowy, ośrodki biznesowe.
  • Nelson-Tasman: turystyka, stocznie, przetwórstwo i inżynieria.
  • Marlborough: przetwórstwo wysokiej jakości, sektor żywnościowy, turystyka.
  • West Coast: turystyka, przetwórstwo żywnościowe, surowce mineralne.
  • Canterbury: ICT, sektor żywnościowy, przetwórstwo wysokiej jakości.
  • Otago: przetwórstwo wysokiej jakości, rolnictwo, turystyka.
  • Southland: sektor żywnościowy, przetwórstwo żywności, przemysł kosmiczny.

 

Sprzedaż produktów i usług

  • Sprzedaż B2B odbywa się zazwyczaj poprzez indywidualne spotkania lub rozmowy telefoniczne.
  • Dla B2C preferuje się standardowy marketing, w tym przede wszystkim reklamę w mediach (w Nowej Zelandii działa ok. 30 dzienników, nadaje 5 stacji telewizyjnych i kilkanaście radiowych).
  • Popularny i dobrze rozwinięty jest handel internetowy.
  • Efektywnym sposobem zaistnienia na rynku są targi i wystawy. Za najważniejszą imprezę targowo-wystawienniczą w Nowej Zelandii uważa się coroczne targi branży urządzeń rolniczych Fieldays organizowane w Hamilton. Na dedykowanej stronie internetowej mozna odnaleźć listę większości targów i wystaw w Nowej Zelandii.
  • Kluczowa dla sprzedaży towarów na rynku nowozelandzkim jest terminowość dostaw.
  • W celu zadbania o zgodność towaru z normami nowozelandzkimi warto zapoznać się ze standardami publikowanymi przez Standards New Zealand.

 

Inwestycje zagraniczne

Powszechnie uznaje się, że inwestycje zagraniczne sprzyjają większej aktywności gospodarczej i zatrudnieniu oraz dają dostęp do nowych technologii i umiejętności. Dlatego rząd Nowej Zelandii aktywnie zachęca zagranicznych inwestorów i dokłada wielu starań w celu zapewnienia odpowiednich warunków sprzyjających zagranicznym inwestycjom

 

źródło: www.newzeland.com

Rejestracja firmy zagranicznej

Nie występują ograniczenia w zakładaniu, posiadaniu prowadzeniu działalności gospodarczej. Korzystając z rządowych portali internetowych proces rejestracji firmy i zastrzeżenia jej nazwy można zakończyć już w kilka godzin.

 

Zagraniczne firmy mają możliwość prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek (oddział lub filia) pod warunkiem, że są zarejestrowane w Nowej Zelandii. Miejscowe regulacje dot. rejestracji firm są niezwykle proste i przejrzyste. Nowa Zelandia zajmuje czołowe miejsca w rankingach Banku Światowego i innych instytucji w odniesieniu do łatwości w zakładaniu działalności gospodarczej.

 

Spółkę zarejestrować można zdalnie korzystając z dedykowanego rządowego portalu internetowego.

 

Rejestracja na ogół wymaga:

  • powiadomienia The Companies Office w ciągu 10 dni od rozpoczęcia działalności gospodarczej,
  • powołania, co najmniej jednego lokalnego agenta upoważnionego do działania w imieniu firmy,
  • utrzymywania siedziby firmy w Nowej Zelandii,
  • przedstawienia odpowiednich dokumentów firmowych i sprawozdań finansowych w Rejestrze Spółek.

 

Najpopularniejsze formy działalności gospodarczej w Nowej Zelandii

Indywidualna działalność gospodarcza (sole trader) - co do zasady podlega podobnym regulacjom jak w Polsce: jeden przedsiębiorca kontroluje, zarządza i prowadzi firmę oraz jest uprawniony do pobierania wszystkich zysków. Przedsiębiorca jest również osobiście odpowiedzialny za wszystkie podatki i długi. Zazwyczaj indywidualną działalność gospodarczą można prowadzić bez żadnych formalności, a jej działalność nie wymaga rejestracji. Dlatego jest najczęściej wybieraną formą przez Nowozelandczyków.

 

Spółka (partnership) - w przybliżeniu odpowiada polskiej „spółce partnerskiej”; istotna jest dobrze skonstruowana umowa spółki. Ten rodzaj działalności gospodarczej jest popularny wśród przedsiębiorców i rolników ze względu skuteczny sposób dzielenia się kosztami prowadzenia działalności gospodarczej, na przykład kilka osób zawodowych pracujących we wspólnym biurze. Spółka nie płaci podatku dochodowego, a zysk jest dzielony pomiędzy partnerami, którzy płacą podatek od własnego udziału. Wiele spółek powstało przy udziale formalnego porozumienia partnerskiego. Decydując się na ten rodzaj działlaności gospdoarczej należy rozwazyć możliwe konflikty pomiędzy wspólnikami. Rejestracja nie jest wymagana do rozpoczęcia partnerstwa. Dawniej partnerstwa były obowiązkowe dla prawników, lekarzy, księgowych i innych specjalistów.

 

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (limited liability company) - wymaga rejestracji, której dokonuje się online; koszty rejestracyjne wynoszą obecnie 150 NZD; słowo „limited” musi stanowić ostatni człon nazwy spółki działającej w tej formule.

 

Pozostałe formy (Loss Attributing Qualifying Company, Trading Trust oraz Co-operative) są mniej popularne, a ich wybór należy poprzedzić dokładną analizą wspierając się miejscowymi doradcami prawnymi i podatkowymi.

 

Przed rozpoczęciem inwestycji w Nowej Zelandii należy pamiętać o:

  • pozyskaniu informacji rynkowych

Oficjalna storna internetowa danych statystycznych w Nowej Zelandii oferuje szeroki wachlarz narzędzi informacyjnych z których można skorzystać w badaniach rynkowych.

  • kontakcie z lokalnymi władzami

Przed rozpoczęciem działalności gospodarczej należy skontaktować się z lokalną radą, ponieważ każda z nich posiada własne przepisy i regulacje dotyczące dozwolonej działalności gospodarczej.

  • identyfikacji podatkowej

W zależności od struktury firmy należy uzyskać indywidualny numer podatkowy (więcej informacji na ten temat można uzyskać na dedykowanej stronie internetowej  Urzędu Skarbowego).

  • koncie bankowym

Każdy bank w Nowej Zelandii oferuje pomoc w założeniu rachunków bankowych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, a wiele z nich pomaga także w przenoszeniu środków pieniężnych z zagranicy. Na dedykowanej platformie internetowej znajduje się przykładowa lista banków oferujących pomoc.

 

Więcej informacji na temat dziłalnosci gospdoarczej lub inwestycyjnej można uzyskać na dedykowanj stronie internetowej.

 

źródło: www.newzeland.com

Cła

  • Większość towarów importowanych do Nowej Zelandii nie podlega ocleniu.
  • Stawką w wys. 5% obłożone są tekstylia, żywność, maszyny, stal, produkty z plastiku. Najwyższe, 10-proc. stawki dotyczą odzieży, obuwia, dywanów.
  • Większość modeli samochodów osobowych oraz sprzęt komputerowy nie podlegają opłatom celnym.
  • Odprawy celnej towaru dokonuje się elektronicznie za pomocą dedykowanej platformy internetowej, osobiście lub  za pomocą agencji celnej - jednak nie później, niż po 20 dniach od wwozu towaru na terytorium Nowej Zelandii.
  • W przypadku każdego towaru importowanego w celach handlowych o wartości celnej większej niż 50 NZD przy odprawie naliczana jest transakcyjna opłata importowa w wys. 18 NZD.
  • Minimum dokumentów wymaganych przez nowozelandzkie służby celne przy odprawie towaru to faktura i konosament morski lub lotniczy. Z powodzeniem w obrocie stosuje się kopie lub fakskopie tych dokumentów. Wszelkie szczegóły dotyczące ceł i procedur celnych znaleźć można na stronie internetowej Nowozelandzkiej Służby Celnej.
  • Można bezcłowo wwieźć do Nowej Zelandii firmowe materiały promocyjne niewielkiej wartości. Należy przy tym pamiętać, że wyroby te muszą być opatrzone nazwą i adresem producenta.
  • Próbki produktów podlegają standardowej odprawie celnej, przy czym importer wpłaca kaucję celną.

 

źródło: www.newzeland.com

Podatki

  • System podatkowy w Nowej Zelandii jest prosty, przejrzysty i nie posiada luk prawnych.
  • Na terytorium Nowej Zelandii nie występują podatki od spadku, ogólnych zysków kapitałowych, podatków lokalnych (poza podatkiem od nieruchomości), wynagrodzeń, opieki zdrowotnej (poza niskim podatkiem od następstw nieszczęśliwych wypadków).
  • Obowiązkowy jest podatek dochodowy oraz konsumpcyjny od towarów i usług z którego finansowane są usługi dla wszystkich Nowozelandczyków. Podatek od towarów i usług jest zryczałtowany (wynosi 15%) i jest doliczany do prawie wszystkich zakupów, poza czynszem za mieszkanie i usługami finansowymi.
  • Uzyskanie numeru podatkowego. Każdy Nowozelandczyk musi zapłacić podatek od dochodu za pośrednictwem systemu PAYE (Pay As You Earn). Jeśli osoba pracująca nie posiada takiego numeru, podatek zostanie potrącony z najwyższą stawką (szczegółowe informacje na temat numeru podatkowego).
  • Polska ma podpisana umowę z Nową Zelandią w sprawie unikania podwójnego podatkowania.
  • Istnieje możliwość uzyskania czteroletniego zwolnienia podatkowego, w trakcie którego opodatkowaniu podelgają tylko dochody pochodzące z Nowej Zelandii.
  • Nowozelandczycy są opodatkowani od swoich dochodów na całym świecie dlatego nawet jeśli opuszczą kraj, ale utrzymują stałe miejsce zamieszkanie w Nowej Zelandii i tym samym posiadają status rezydenta płacą w niej podatki.
  • Stawki podatku od dochodu osób fizycznych kształtują się następująco:
    •  0-14.000 NZD: 10,5%,
    •  14.001-48.000 NZD: 17,5%,
    •  48.001-70.000 NZD: 30%,
    • 70.001 NZD i więcej niż 33%,
    • od dochodów nieujawnionych 45%.
  • Istnieje system licznych ulg podatkowych np. na dziecko.
  • Opodatkowaniu podlegają dochody kapitałowe (Residence Withholding Tax). Zaliczki odprowadzane są w systemie miesięcznym, po czym ostatecznego rozliczenia dokonuje się na koniec roku podatkowego.
  • Zarobki opodatkowane są też stawką podatku/ubezpieczenia od wypadków poza miejscem pracy w wys. 1,39%/100NZD (dane za rok podatkowy 2016/2017).
  • Przedsiębiorcy podlegają obowiązkowi podatkowemu od dochodów netto według stawki 28%.
  • Firmy mają trzy możliwości odprowadzania podatku:
    • Wpłata w trzech ratach w ciągu roku (najbardziej rozpowszechniona);
    • Wpłata oparta na danych szacunkowych przedsiębiorcy. Zarówno od nadpłaty, jak i niedopłaty naliczane są odsetki ustawowe, co skłania przedsiębiorców korzystających z tej metody do rzetelnego szacowania dochodów;
    • Wpłata powiązana z podatkiem od towarów i usług – wartość podatku dochodowego obliczana jest w stosunku do należnego podatku od towarów i usług w stosunku do wartości z ubiegłego roku podatkowego.

We wszystkich trzech przypadkach ostateczne rozliczenie z Urzędem Skarbowym następuje na koniec roku podatkowego (31 marca).

  • Opodatkowaniu podlegają też bonusy firmowe. Jest to tzw. podatek FBT (Fringe Benefit Tax), którym obłożone są m.in. użytkowanie samochodu służbowego do celów prywatnych, subsydia na dojazdy do pracy, czy też pożyczki pracownicze z preferencyjnym oprocentowaniem.
  • Akcyzą obłożone są w Nowej Zelandii wyroby alkoholowe, tytoniowe i paliwa (w tym gaz).
  • Szereg wskazówek i szczegółowych informacji w kwestiach podatkowych można znaleźć na portalu Urzędu Podatkowego NZ (Inland Revenue, IRD) oraz na stoenie internetowej dedykowanej podatkom w Nowej Zelandii.

 

źródło: www.newzeland.com

Rynek pracy

  • Rynek pracy w Nowej Zelandii można z pewnością ocenić jako atrakcyjny dla inwestorów. Przepisy prawa pracy są liberalne. Rząd aktywnie reaguje na wszelkiego rodzaju deficyty i jeśli trzeba, dostosowuje politykę imigracyjną do potrzeb nowozelandzkich przedsiębiorców.
  • Jakość wykształcenia, a także poziom umiejętności praktycznych są wysokie. Nie jest trudno znaleźć specjalistów.
  • Podstawowym aktem prawa pracy jest Employment Relations Act z 2000 r.
  • Stopa bezrobocia we wrześniu 2016 roku wynosiła 4,9% i według prognoz będzie spadała.
  • Średnia stawka godzinowa wynosi w Nowej Zelandii 27,51 NZD w sektorze prywatnym i 37,22 NZD w sektorze publicznym.
  • Płaca minimalna od 24 stycznia 2017 roku wynosi 15,75 NZD/godz. (zacznie obowiązywać 1 kwietnia 2017 r.) i przysługuje pracownikom powyżej 16 roku życia.
  • Obowiązuje 40-godzinny tydzień pracy.
  • Kompendium wiedzy o nowozelandzkim rynku pracy wraz ze statystykami i regulacjami znaleźć można na stronie internetowej Departamentu Pracy.
  • Nowa Zelandia aktywnie zachęca do przyjazdu przedsiębiorców oraz wykwalifikowanych cudzoziemców.
  • Zawód, wykształcenie, wiek i znajomość języka angielskiego są najważniejszymi czynnikami w rozpatrywaniu aplikacji wizowej.
  • Wszelkie kwestie związane z zatrudnianiem cudzoziemców opisane są na portalu nowozelandzkich służb imigracyjnych.

 

źródło: www.newzeland.com

Porady praktyczne

  • Nowa Zelandia jest krajem, w którym dominuje transparentność regulacji, sprawne działanie instytucji publicznych, a nade wszystko poszanowanie prawa.
  • W praktyce kontaktów na linii instytucja-obywatel w Nowej Zelandii stosuje się daleko posuniętą otwartość i zaufanie. Często urzędy i instytucje finansowe wymagają składania oświadczeń, które w innych krajach wymagałyby dołączenia dowodów. Dzięki takiemu podejściu życie jest łatwiejsze, jednak wymaga od obywatela dużej odpowiedzialności. Obywatel, który nadużyje tego zaufania nie może liczyć na pobłażliwość prawa.
  • Pomimo dobrze rozwiniętego systemu płatności elektronicznych Nowozelandczycy przyzwyczajeni są do płatności za pomocą czeków.
  • Dominującym sposobem rozliczania się pracodawcy z pracownikiem są wypłaty w cyklu tygodniowym/dwutygodniowym.
  • Nowozelandczycy są narodem otwartym. Generalnie nie ma problemu z umawianiem spotkań. Poszanowanie czasu jest głęboko zakorzenione w tej kulturze.
  • Nowa Zelandia to kraj egalitarny. Manifestacja zamożności lub domaganie się specjalnego traktowania nie jest mile widziane.
  • W kontaktach biznesowych nie ma problemu z komunikacją elektroniczną. E-mail jest powszechnie używany, podobnie jak strony internetowe firm.
  • Nie ma bezpośredniego połączenia lotniczego pomiędzy Polską a Nową Zelandią. Do Nowej Zelandii można dostać się korzystając z oferty różnych linii lotniczych, jednak w każdym przypadku wymagane są przesiadki. Najpopularniejsze są rejsy z Polski z przesiadką w Dubaju lub w Londynie/Frankfurcie, a następnie w Bangkoku lub Hong-Kongu, skąd samoloty dolatują do Auckland. Lot do innych miast Nowej Zelandii wymaga dodatkowej przesiadki w Sydney lub w Auckland.
  • Na drogach obowiązuje ruch lewostronny.
  • Operatorzy sieci komórkowych GSM w Nowej Zelandii to: Vodafone, Spark, 2Degrees.
  • Agenda rządowa New Zealand Trade and Enterprise (NZTE) zajmuje się w imieniu rządu Nowej Zelandii rozwojem gospodarczym kraju. Poprzez sieć biur na całym świecie NZTE wspomaga gospodarkę Nowej Zelandii wzmacniając możliwości przedsiębiorstw, wspierając gospodarkę poszczególnych regionów oraz umacniając i wzbogacając ich obecność na zagranicznych rynkach. Oddział regionalny NZTE obejmujący działalnością Polskę ma swoją siedzibę w Hamburgu.
  • Departament Imigracji (Immigration New Zealand) jest urzędem odpowiedzialnym za prowadzenie nowozelandzkiej polityki imigracyjnej.
  • Obywatele polscy mogą składać podania o wszystkie rodzaje wiz do Centrum Podań Wizowych w Londynie.
  • Lista rzeczy zabronionych do wwożenia na terytorium Nowej Zelandii.

 

źródło: www.newzeland.com

Pozostałe przydatne linki

***

Informacje pochodzą z: Przewodnik dla polskich przedsiębiorców, Ambasada RP w Wellington; New Zeland. Regions of opportunity, New Zeland trade and Enterprise, 2016 oraz stron internetowych: Immigration New Zealand; Edmund Hillary Fellowshipl; NZBIZBUYSELL; NZX; New Zealand Debt Management Office; Stats NZ; IRD; New Zealand Law Society; MBIE; New Zeland Now; New Zeland Trade and Enterprise.



Czy ta informacja była pomocna?
TAK/NIE 0 0