Ta strona używa cookie. Korzystając z niej wyrażasz zgodę na ich używanie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Akceptuję

Loading...


Szukaj Menu
A A A wysoki kontrast: A A

Portal Promocji Eksportu



Informacje praktyczne dla polskiego eksportera - Maroko

Wyślij Drukuj Pobierz dodał: Patrycja Operacz | 2017-06-21 12:10:56
afryka, maroko, informacje praktyczne, eksport

Maroko jest jednym z głównych partnerów handlowych Polski wśród krajów Afryki i Bliskiego Wschodu. W 2015 r. eksport polskich produktów do Maroka wyniósł 284,6 mln EUR.

W strukturze polskiego eksportu dominują: samochody osobowe, aparatura odbiorcza dla telewizji, węgiel, nowe opony pneumatyczne, pszenica i meslin, produkty do golenia, chłodziarki, tkaniny impregnowane, powlekane, laminowane tworzywem sztucznym, izolowane, druty, kable, inne przewody elektryczne, liczniki do gazu i elektryczności, tablice, panele, konsole, pulpity do sterowania energii elektrycznej, preparaty do upiększania, makijażu i pielęgnacji skóry, samochody specjalne, perfumy i wody toaletowe, lampy żarowe wyładowcze, łukowe, ultrafioletowe, wkłady reflektorów, taśmy i dyski magnetyczne do zapisu dźwięku i innych sygnałów, pralki domowe i profesjonalne, maszyny piorąco-suszące, masło i inne tłuszcze, oleje otrzymane z mleka, papiery i kartony niepowlekane w zwojach, arkuszach, amoniak bezwodny lub w roztworze wodnym, urządzenia grzewcze, przemysłowe lub laboratoryjne, pompy i podnośniki do cieczy, otręby, śruta, inne produkty obróbki zbóż i roślin strączkowych, zmywarki, urządzenia do czyszczenia, napełniania, zamykania butelek, przyrządy i aparaty miernicze, lampy i oprawy oświetleniowe, reklamy, znaki informacyjne, aparatura nadawcza dla radiotelefonii, radiotelegrafii, radiofonii i telewizji, papier, karton niepowlekany do pisania, papier czerpany i karton, artykuły z żeliwa lub stali, preparaty perfumeryjne, kosmetyczne i toaletowe, dezodoranty do pomieszczeń.

 

źródło: hostelsclub.com/pl/magazine/przez-marocco

Dostęp do rynku dla polskich towarów i usług

Polskę jako członka Unii Europejskiej dotyczy umowa o zliberalizowanym handlu produktami przemysłowymi, rolnymi, rolnymi przemysłowymi oraz produktami rybołówstwa między Marokiem a Unią oraz umowa w sprawie rozstrzygania sporów handlowych wzmacniających ochronę prawną inwestorów z UE i Maroka.
Od 2013 roku negocjowana jest kompleksowa i pogłębiona umowa o wolnym handlu (DCFTA), w ramach której wypracowany ma być m.in. mechanizm regulowania sporów między inwestorem a państwem, kwestie zamówień publicznych, norm technicznych dla produktów przemysłowych, procedury celne i ułatwianie wymiany handlowej, środków sanitarnych i fitosanitarnych, prawa własności intelektualnej, polityka konkurencji, handel energią, handlowe aspekty zrównoważonego rozwoju.

 

Dla polskich eksporterów nie występują ograniczenia prawne m.in. w zakresie usług inżynieryjnych, budowlanych i związanych z nimi usług inżynierskich oraz hotelarskich i gastronomicznych w związku z rozpoczęciem działalności na terenie Maroka. Natomiast w wielu dziedzinach wymagane jest uzyskiwanie koncesji lub zezwoleń (szkolnictwo wyższe, zaopatrzenie w wodę pitną i kanalizacja, zawody medyczne, paramedyczne i farmaceutyczne) bądź istnieje monopol marokański (usługi pocztowe, eksploatacja targowisk hurtowych owoców i warzyw oraz hal rybnych, zaopatrzenie w energię elektryczną).

 

W raporcie Banku Światowego „Doing Business 2015”, dotyczącym warunków prowadzenia działalności gospodarczej, Maroko zostało sklasyfikowane na 71. miejscu na 189 skwalifikowanych państw.

 

Dostęp do rynku pracy, świadczenie usług i zatrudnienie obywateli RP

Podjęcie przez cudzoziemca pracy w Maroku uwarunkowane jest zatwierdzeniem umowy o pracę przez Wydział Zatrudnienia Migrantów w Dyrekcji Zatrudnienia Ministerstwa Zatrudnienia i Kształcenia Zawodowego. Stosowne podanie o zgodę na podjęcie pracy musi zawierać szereg dokumentów, w tym m.in. obowiązujące formularze prośby o zatwierdzenie umowy o pracę, obowiązujące formularze umowy o pracę dla cudzoziemców, kopie dokumentów potwierdzających kwalifikacje zawodowe pracownika, a także zaświadczenie wystawione przez Krajową Agencję Promocji Zatrudnienia i Kwalifikacji – ANAPEC, stwierdzające brak kandydatów miejscowych mogących podjąć pracę proponowaną pracownikowi zagranicznemu. Z obowiązku wystąpienia o zaświadczenie do ANAPEC zwolnieni są m.in.:

  • małżonkowie obywateli marokańskich,
  • osoby urodzone w Maroku, które zamieszkiwały w tym kraju przynajmniej sześć miesięcy,
  • osoby zarządzające lub współzarządzające firmami oraz akcjonariusze,
  • eksperci wykonujący ekspertyzy techniczne w okresie nieprzekraczającym sześciu miesięcy.

Umowy o pracę dotyczące zawodów regulowanych przekazywane są do zaopiniowania przez Sekretariat Generalny Rządu, a w niektórych przypadkach przez kompetentne ministerstwo. Cudzoziemcy mogą wykonywać w Maroku niektóre z zawodów regulowanych pod warunkiem, że w kraju, z którego pochodzą pracownicy zagraniczni, obowiązuje zasada wzajemności w dostępie obywateli marokańskich do tych zawodów.

 

W przypadku pierwszego wystąpienia o zgodę na podjęcie pracy ewentualne zezwolenie jest zazwyczaj wydawane na okres jednego roku. Przedłużenie może obejmować okres od roku do dwóch lat w zależności od potrzeb pracodawcy.

 

Istnieje również możliwość uzyskania zezwolenia czasowego na wykonywanie pracy w okresie trzech, sześciu lub maksymalnie dziesięciu miesięcy. Stosowne podanie musi zawierać formularz prośby o zezwolenie czasowe i kopię paszportu. Niezbędne jest uzyskanie zezwolenia na podjęcie pracy zarobkowej nawet w przypadku pobytu nieprzekraczającego 90 dni, który nie wymaga dopełnienia formalności związanych z wystąpieniem o kartę pobytową. Należy zaznaczyć, że osoby, które nie spełniają wymogów uzyskania niezbędnych zezwoleń mogą podlegać wydaleniu z terytorium Maroka.

 

Firmom polskim, starającym się o podwykonawstwo kontraktów w Maroku, zaleca się przy negocjowaniu umów z firmami zagranicznymi położenie nacisku na konieczność załatwienia wszystkich formalności związanych z pobytem i zatrudnieniem polskich specjalistów przez zagranicznego zleceniodawcę lub jego lokalnego partnera. Bowiem nawet w przypadku przedsiębiorstw zagranicznych, które wygrały przetargi na realizację zamówień publicznych w Maroku, liczba zatrudnionych cudzoziemców nie może w zasadzie przekroczyć 30% ogółu pracowników.

 

źródło: www.globtroter.pl/zdjecia/Marakesz,galeria.html

System zamówień publicznych

Pobudzeniu konkurencji i zwiększeniu udziału firm w przetargach ogłaszanych w Królestwie Maroka mają sprzyjać m.in.:

  • bezpłatny dostęp do dokumentacji przetargowej publikowanej na Marokańskim Portalu Zamówień Publicznych oraz w dwóch dziennikach (w języku francuskim i arabskim) o zasięgu krajowym, wybranych przez zleceniodawcę,
  • możliwość składania ofert drogą elektroniczną poprzez ww. portal, który ma być stopniowo rozbudowywany (zamieszczanie informacji nt. planowanych programów zamówień oraz ogłoszonych przetargów i ich wyników, publikowanie fragmentów protokołów z posiedzeń komisji przetargowych i raportów z realizacji zamówień),
  • w przypadku dużych zamówień (od wartości netto w wysokości 0,16 mln EUR/ dla dostaw dóbr i usług oraz od 5,7 tys. EUR/ dla wykonywanych robót), wydłużenie z 21 do 40 dni okresu, który musi upłynąć od publikacji informacji o ogłoszonym przetargu do terminu składania ofert.

 

Do zwiększenia przejrzystości procesu przyznawania zamówień przyczyniają się przyjęte postanowienia dotyczące:

  • zakazu korupcji (aktywnej i pasywnej),
  • obowiązku zachowania powściągliwości i tajemnicy służbowej,
  • określenia kryteriów oceny ofert,
  • wymogu przedstawienia odrzuconym oferentom stosownego uzasadnienia decyzji komisji przetargowej, które ma być zachowane przez zleceniodawcę przez pięć lat,
  • obowiązku publikowania na portalu zamówień publicznych głównych dokumentów i decyzji dotyczących przeprowadzonej procedury przetargowej.

 

Proces uproszczenia i uporządkowaniu obowiązującej procedury objął m.in.:

  • zebranie w jednym tekście rozproszonych wcześniej dyspozycji,
  • podanie brakujących w poprzednim dekrecie definicji niektórych terminów oraz wprowadzenie nowych pojęć,
  • uregulowanie podwykonawstwa (nie może ono m.in. przekroczyć 50% wartości zamówienia),
  • zmniejszenie czasu trwania niektórych etapów procedury,
  • wprowadzenie równego traktowania krajowych i zagranicznych oferentów w zakresie wymaganych do przedstawienia dokumentów.

 

Dekret przewiduje następujące formy udzielania zamówień publicznych: przetarg, konkurs i procedurę negocjacji. Natomiast zamówienia o niewielkiej wartości mogą być rozliczane na podstawie wystawionego kwitu zamówienia.

 

Informacje nt. ogłaszanych przetargów dotyczących zamówień publicznych są już często dostępne w wersji elektronicznej m.in. na Marokańskim Portalu Zamówień Publicznych oraz na stronach internetowych poszczególnych urzędów państwowych.

 

źródło: www.visitmorocco.com

Zachęty inwestycyjne

Wysiłki podejmowane w ostatnich latach przez rząd mają na celu rozszerzenie i zwiększenie atrakcyjności marokańskiej oferty inwestycyjnej dotyczącej sektorów priorytetowych. Do jej atutów należą propozycje w zakresie odpowiedniej infrastruktury z wysoką jakością usług towarzyszących, zachęty inwestycyjne, programy kształcenia zawodowego. Tworzone są strefy oferujące pełną gamę usług towarzyszących, które mają przyczynić się do obniżenia kosztów i zwiększenia konkurencyjności firm. Systemem zachęt objęte są inwestycje przemysłowe m.in. w takich sektorach, jak podwykonawstwo dla przemysłu samochodowego, elektronicznego i lotniczego oraz produkcja związana z nanotechnologią, mikroelektroniką i biotechnologią.

 

Ze wsparcia Funduszu Hasana II na rzecz Rozwoju Gospodarczego i Społecznego mogą korzystać projekty inwestycyjne na sumę ponad 450 tys. EUR/ przy nakładach na wyposażenie przekraczających 225 tys. EUR/. Jednak maksymalny wkład Funduszu nie może przekroczyć 10% wartości inwestycji, ani sumy 1,8 mln EUR. Natomiast pomoc dla dużych inwestycji przekraczających tę kwotę i tworzących 250 bezpośrednich i stałych miejsc pracy obejmuje:

  • zwolnienie z ceł i podatku VAT produktów importowanych przeznaczonych na realizację projektu inwestycyjnego,
  • wkład w zakup gruntów,
  • pomoc w realizacji infrastruktury zewnętrznej,
  • wsparcie w zakresie kształcenia zawodowego.

Całkowita wielkość pomocy nie może być jednak wyższa od 5% wartości inwestycji.

 

Wśród argumentów przemawiających za inwestowaniem w Maroku wymienia się m.in.:

  • ewoluujący system zachęt,
  • te same zachęty przewidziane dla inwestorów krajowych i zagranicznych,
  • korzystne regulacje celne (w tym maksymalne cło na import dóbr inwestycyjnych wynoszące 2,5%, zerowa stawka celna dla dóbr inwestycyjnych importowanych z UE lub w ramach inwestycji o wartości przekraczającej 18 mld EUR, możliwość korzystania z procedury odprawy czasowej przy przywozie surowców, które po przeróbce zostaną powrotnie wywiezione, stosowanie procedury składu wolnocłowego dla firm eksportowych),
  • sprzyjający system dewizowy (prawo do posiadania konta w dirhamach wymienialnych, możliwość zachowania 50% wpływów w dewizach, swobodny transfer zysków, dywidend, kapitału),
  • ulgi podatkowe (zwolnienie eksportu dóbr i usług z podatku od dochodów firm, w ciągu pierwszych pięciu lat i obniżenie podatku do 17,5% w następnych latach, całkowite zwolnienie z opłat rejestracyjnych przy nabywaniu gruntów, zwolnienie z podatku miejskiego w ciągu pierwszych pięciu lat).

Marokańskie władze podkreślają, że uregulowania prawne dotyczące inwestycji mają na celu uproszczenie procedur administracyjnych, redukcję kosztów inwestycji, obniżenie obciążeń podatkowych, preferencyjne traktowanie firm eksportowych oraz działalności w niektórych sektorach.

 

źródło: www.abcmaroko.pl/szefszawan

Kwestie podatkowe

Do podstawowych podatków obowiązujących w Maroku należą:

 

Podatek od dochodów firm (IS)

Opodatkowaniu podatkiem IS podlegają dochody uzyskiwane przez przedsiębiorstwa i inne osoby prawne. Od 1 stycznia 2008 roku podstawowa stawka podatku została obniżona do 30%, a dla firm z sektora finansowego z 39,6% do 37%. Istnieją też stawki specyficzne (8,75%, 10%, 17,5%). Dla przedsiębiorstw zagranicznych nie mających stałej siedziby w Maroku możliwe jest stosowanie podatku zryczałtowanego (8%) lub potrącanego u źródła (10% i 20%).
Podatek od dochodów firm charakteryzuje się licznymi zwolnieniami podatkowymi całkowitymi lub częściowymi, które mogą być stałe lub czasowe, regionalne lub sektorowe.

 

Podatek dochodowy od osób fizycznych (IR)

Podatek IR obowiązuje osoby fizyczne i spółki osób fizycznych. Opodatkowaniem objęte są zarobki i dochody uzyskane z tytułu wykonywanej pracy zawodowej oraz dochody z nieruchomości ziemskich i kapitałowe. Dochody rolnicze były zwolnione z podatku do końca 2013 roku.

 

Od 01.01.2010 roku stawki podatku od wynagrodzeń wynoszą 0% (zwolnione z IR są dochody roczne, które nie przekraczają 30 tys. MAD), 10%, 20%, 30%, 34% oraz 38% (dla dochodów powyżej 180 tys. MAD).

 

Podobnie jak w przypadku podatku IS, istnieje szereg środków derogacyjnych stosowanych dla podatku IR (szczególnie w zakresie działalności związanych z eksportem, nieruchomościami i turystyką).

 

Podatek solidarnościowy

W ustawie budżetowej na 2012 rok wprowadzono nowy podatek – społeczną kontrybucję solidarnościową m.in. od zysków firm (od 2013 roku wynosi od 0,5%-2% i pobierany jest od rocznych zysków netto równych lub wyższych od 15 mln MAD) i dochodów osób fizycznych (od 2013 roku waha się od 2%-6% i płacony jest od rocznych dochodów równych lub wyższych niż 360 tys. MAD).

 

Podatek VAT

Podatek od towarów i usług jest pobierany przy wszystkich operacjach związanych z działalnością handlową, przemysłową i rzemieślniczą, ze świadczeniem usług, z wykonywaniem wolnych zawodów i przeprowadzaniem transakcji importowych.

 

Stawka podstawowa wynosi 20%, a stawki zredukowane 14%, 10% i 7%. Specyficzne podatki VAT (obliczane w oparciu o wolumen towarów) stosowane są m.in. przy dostawach i sprzedaży napojów alkoholowych, wyrobów (innych niż narzędzia) z metali szlachetnych (złoto, srebro, platyna).

 

Z podatku VAT zwolniona jest znaczna liczba produktów przeznaczonych do konsumpcji wewnętrznej. Opodatkowanie to nie dotyczy również działalności rolniczej. Dla eksporterów (produktów lub usług) przewidziane są procedury zawieszające.

 

źródło: www.maroko-online.pl/miasta/

Rodzaje firm

Rodzaje spółek, procedury ich zakładania i funkcjonowanie w Maroku są zbliżone są do rozwiązań obowiązujących w rozwiniętych krajach europejskich - przypominają regulacje francuskie i niemieckie. Przy sporządzaniu niektórych dokumentόw spόłki, np. statutu, niezbędne jest pośrednictwo miejscowych kancelarii prawnych.

 

Spółka jawna (société en nom collectif – SNC)

Wszyscy wspólnicy odpowiadają za zobowiązania firmy całym swoim majątkiem; marokańskie prawo nie określa ani kapitału minimalnego, ani minimalnego udziału.

 

Spółka komandytowa (société en commandite simple – SCS)

Składa się ze wspólników odpowiedzialnych za zobowiązania spółki w sposób nieograniczony (komplementariusze) i ze wspólników odpowiedzialnych za zobowiązania spółki do wysokości swoich wkładów (komandytariusze). Do spółki ma zastosowanie większość przepisów dotyczących spółek jawnych.

 

Spółka udziałowa (société en participation)

Nie ma osobowości prawnej i nie podlega rejestracji.

 

Spółka akcyjna (société anonyme – SA)

Jest to spółka prawa handlowego; akcjonariusze odpowiadają za jej zobowiązania do wysokości wniesionych wkładów. Minimalna liczba akcjonariuszy wynosi pięć. Mogą nimi być zarówno osoby fizyczne, jak i prawne, będące rezydentami lub nie będące rezydentami w Maroku.

Minimalny kapitał akcyjny to 300 tys. dirhamów (3 mln dla spółki akcyjnej przeprowadzającej publiczną subskrypcję akcji). Wartość nominalna jednej akcji nie może być niższa od 100 dirhamów. Spółka nabywa osobowość prawną po wpisaniu jej do Rejestru handlowego.

 

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (société responsabilité limitée – SARL)

To spółka prawa handlowego. Otrzymuje osobowość prawną z chwilą wpisu do Rejestru handlowego. Liczba udziałowców nie może przekroczyć pięćdziesięciu, ale możliwe jest także jej utworzenie z jednym udziałowcem. Minimalny kapitał zakładowy: zalecany w wysokości przynajmniej 10 tys. dirhamów, minimalna wartość udziału – 100 dirhamów. Wspólnicy odpowiadają za zobowiązania spółki do wysokości wniesionych wkładów.

 

Spółka komandytowo-akcyjna (société en commandite par actions – SCA)

Należą do niej: komplementariusze będący kupcami według Kodeksu handlowego, odpowiedzialni za zobowiązania spółki w sposób nieograniczony, i komandytariusze, którzy są akcjonariuszami odpowiedzialnymi za zobowiązania spółki do wysokości swoich wkładów. Prawo nie określa ani kapitału minimalnego, ani minimalnej liczby akcjonariuszy. Kapitał spółki musi być objęty w całości.

 

Spółki o specjalnej reglamentacji

  • spółki inwestycyjne
  • spółdzielnie zaopatrzenia
  • spółdzielnie spożywców
  • towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych

Szczegółowe informacje na temat zakładania firm w Maroko dostępne są w na stronie marokańskiej agencji rozwoju inwestycji AMDI „Agence marocaine de Développement des Investissements” oraz stronach poszczególnych regionalnych centrów inwestycyjnych CIR.

 

źródło: www.visitmorocco.com

Rejestracja firm

Od 2002 r. działają w Maroku Regionalne Ośrodki Inwestycji (Centres régionaux d’investissement - CRI), w których przedsiębiorcy z zagranicy - zarówno osoby fizyczne, jak i prawne - załatwiają formalności związane z zakładaniem przedsiębiorstw oraz projektami inwestycyjnymi. Praktycznie wszystkie formalności związane z procedurami zgłaszania i rejestracji podmiotów gospodarczych mogą obecnie być dopełnione w CRI właściwym dla danego regionu. W Regionalnych Ośrodkach Inwestycji powstały tzw. jedne okienka, łączące kompetencje centralnych organów administracyjnych. W Maroku jest 16 takich centrów. Są one zlokalizowane w największych ośrodkach miejskich kraju, np. w Casablance czy Rabacie.

 

W zależności od rodzaju zakładanego przedsiębiorstwa, procedura zakłada dopełnienie następujących formalności:

  • otrzymanie tzw. „zaświadczenia negatywnego” (potwierdza ono, że wnioskowana nazwa nie jest już używana przez inny podmiot); zaświadczenie chroni nazwę firmy; otrzymać je można we właściwym Regionalnym Ośrodku Inwestycji
  • sporządzenie statutu spółki w formie aktu notarialnego; można tego dokonać w kancelariach prawnych: powierniczych, notarialnych, adwokackich, biegłych księgowych, radców prawnych
  • sporządzenie formularza subskrypcyjnego lub aktów dotyczących wnoszonych wkładów do kapitału zakładowego - w kancelariach prawnych, tak samo, jak przy sporządzaniu statutu spółki
  • wpłatę wniesionego kapitału na specjalnie utworzone konto bankowe
  • sporządzenie deklaracji subskrypcji i dokonania wpłaty kapitału - w kancelariach prawnych: powierniczych, notarialnych, adwokackich, biegłych księgowych, radców prawnych
  • ogłoszenie w prasie (w rubryce ogłoszeń urzędowych) i w dzienniku urzędowym
  • złożenie dokumentów dotyczących utworzenia spółki i rejestracja – we właściwym Regionalnym Ośrodku Inwestycji
  • wpis do rejestru podatku lokalowego i identyfikacji podatkowej - w Regionalnym Ośrodku Inwestycji
  • wpis do rejestru handlowego w Regionalnym Ośrodku Inwestycji
  • zgłoszenie do Państwowej Kasy Ubezpieczeń Społecznych (CNSS) - we właściwym Regionalnym Ośrodku Inwestycji
  • zgłoszenie do Inspektoratu Pracy - w Regionalnym Ośrodku Inwestycji.

 

To podstawowe czynności formalne, które trzeba wykonać. Nie można jednak wykluczyć, że pojawią się kolejne przepisy, wyjątki od przepisów albo nadzwyczajne regulacje, które trzeba będzie wypełnić. Dlatego przy tworzeniu spółki najlepiej skorzystać z fachowej pomocy wyspecjalizowanych kancelarii prawnych. W Maroku są nimi firmy powiernicze (sociétés fiduciaires), które spełniają rolę doradców prawnych, podatkowych i księgowych, a także pośredniczą w kontaktach z administracją państwową. Warto również skontaktować się kancelarią adwokacką, zwłaszcza przy redagowaniu niektórych aktów, np. porozumienia o współpracy, umowy między akcjonariuszami, umowy w sprawie dystrybucji i przedstawicielstw. Kontrakty te powinny być zredagowane bardzo precyzyjne. W Maroku nie należy opierać relacji handlowych na porozumieniach ustnych.

 

Przedsiębiorca zagraniczny (osoba fizyczna) może również utworzyć na terenie Maroka całkiem nowe przedsiębiorstwo, ktόre nie będzie miało formy spόłki. Upraszczając można stwierdzić, iż będzie ono odpowiednikiem firmy działającej na zasadzie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej.

 

źródło: www.visitmorocco.com

Zakup ziemi i nieruchomości

Nie istnieje możliwość zakupu ziemi rolnej, a kupno terenów pod inwestycje jest problematyczne dla zagranicznych przedsiębiorców. Nie występują natomiast problemy z kupnem i wynajmem lokali mieszkalnych, w którym pomagają agencje nieruchomości.

 

Uwzględniając chęć przyciągnięcia jak największej ilości zagranicznych inwestorów rząd marokański umożliwia przekwalifikowanie terenu rolniczego na przeznaczenie nie rolnicze. Jednak procedura jest bardzo skomplikowana. Zakup obszaru przynależnego do państwa może zająć cztery miesiące, ziemi rolnej  - od roku (w przypadku projektu nie związanego z rolnictwem) do dwóch lat (jeśli dotyczy terenów nadmorskich). Sporym utrudnieniem dla inwestora jest czas oczekiwania na pozwolenie na budowę lub na inwestowanie - wynosi on odpowiednio dwa i osiem miesięcy.

 

Rejestracja nabytej nieruchomości dokonuje się w jednym z 19 regionalnych urzędów ksiąg wieczystych (odpowiadających siedzibom trybunałów pierwszej instancji), podlegających administracji. Kupno nieruchomości pociąga za sobą obowiązek uiszczenia opłat i podatków, zależących od sytuacji prawnej nieruchomości.

 

Zakup lub dzierżawa terenów pod inwestycje jest łatwiejsza w coraz liczniejszych strefach przemysłowych i wolnocłowych oraz parkach przemysłowych. Uruchomiony w 1999 r. Fundusz Hassana II na Rzecz Rozwoju Gospodarczego i Społecznego uczestniczy w finansowaniu zarówno infrastruktury przyjmującej inwestycje (tworzenie nowych i renowacja już istniejących stref przemysłowych), jak i projektów inwestycyjnych w konkurencyjnych sektorach gospodarki. Fundusz wspiera inwestorów bezpośrednio pokrywając część kosztów zakupu terenu i budynków, a także pośrednio (oddaje do dyspozycji przedsiębiorców, w zagospodarowanych strefach przemysłowych, gotowe do użytku lokale z niewygórowanym czynszem).

 

źródło: alltours.pl

Gospodarcze umowy dwustronne pomiędzy Polską a Marokiem

Do 2004 roku podpisane zostały między Polską a Marokiem następujące umowy:

Międzyrządowe:

  • Umowa o komunikacji lotniczej
  • Umowa o międzynarodowych przewozach
  • Umowa o wzajemnym popieraniu i ochronie inwestycji
  • Konwencja w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku
  • Umowa o transporcie morskim
  • Umowa o współpracy w dziedzinie turystyki

Międzyresortowe:

  • między resortami gospodarki: Deklaracja Ministra Gospodarki RP i Ministra Handlu Zagranicznego KM o wzajemnej współpracy
  • między resortami rolnictwa: Umowa o współpracy w dziedzinie kwarantanny i ochrony roślin oraz Konwencja sanitarno-weterynaryjna
  • między resortami środowiska: Umowa o współpracy w dziedzinie ochrony środowiska

 

Osoby zainteresowane prowadzeniem działalności eksportowej lub inwestycyjnej w Maroku zapraszamy na stronę internetową Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji w Casablance.

***

Informacje pochodzą z portalu internetowego Informator Ekonomiczny MSZ oraz WPHI Casablanca.



Czy ta informacja była pomocna?
TAK/NIE 0 0